Dozaj, Uygulama, Kullanım şekli:
Monoterapi:
Genellikle kullanılan doz ana yemeklerden önce 120 mg’dır (3 kez/gün).
Eğer bu dozla yeterli cevap alınamazsa hastalar yine yemeklerden önce alınacak 180 mg doza cevap verebilir.
İlacın dozu glukozile hemoglobin (HbA1c) ölçüm sonuçlarına göre ayarlanmalıdır. Yemek zamanındaki HbA1cdüzeylerine katkıda bulunan kan şekeri yükselmesini azaltmak, NAGLİD’in başlıca terapötik etkisi olduğundan bu ilaca alınan terapötik cevap yemekten sonraki 1-2 saat içerisinde yapılacak ölçümlerle de izlenebilir.
Klinik çalışmalar sırasında NAGLİD genellikle kahvaltı, öğle veya akşam yemeğinden önce olmak üzere yemeklerden önce kullanılmıştır.
Kombinasyon tedavisi:
NAGLİD monoterapisi görmekte olmasına rağmen ilave tedaviye ihtiyacı olan hastalarda idame dozuna ilave olarak metformin kullanılabilir.
Metformin monoterapisi sırasında ilave tedaviye ihtiyaç duyan hastalarda genellikle kullanılan NAGLİD dozu yemeklerden önce 120 mg’dır. Terapötik hedefe yaklaşan (HbA1cdüzeyleri %7.5’in altına inen) bazı hastalarda yemeklerden önce alınacak 60 mg NAGLİD yeterli olabilir.
Uygulama şekli:
Doktor tarafından başka şekilde tavsiye edilmediği takdirde;
NAGLİD yemeklerden önce yeterli miktarda sıvı ile (örneğin, bir bardak su) yutularak alınmalıdır. Genellikle yemekten hemen (1 dakika) önce alınır, ama yemekten önceki yarım saat içerisinde de alınabilir.
Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:
Böbrek yetmezliği:
Böbrek fonksiyonları bozuk olan hastalarda doz ayarlanmasına ihtiyaç yoktur. NAGLİD’in orta-ileri derecede şiddetli böbrek yetmezliği (kreatinin klirensi 15-50 mL/dakika) olan hastalarda ve diyalize ihtiyaç gösteren vakalardaki sistemik biyoyararlanımı ve eliminasyon yarı-ömrü sağlıklı deneklerdekinden istatistik anlama sahip olacak derecede farklı değildir.
Karaciğer yetmezliği:
Hafif-orta şiddette karaciğer hastalığı olan vakalarda doz ayarlanmasına ihtiyaç yoktur. NAGLİD’in diyabeti olmayan, hafif-orta şiddette karaciğer yetmezliği vakalarındaki sistemik biyoyararlanım oranı ve yarı-ömrü sağlıklı deneklerdekinden istatistik anlam taşıyacak şekilde farklı değildir. Ağır karaciğer hastaları incelenmemiştir ve NAGLİD bu grupta ihtiyatla kullanılmalıdır.
Pediyatrik popülasyon:
NAGLİD’in pediatrik hastalardaki etkinlik ve ilaç emniyeti değerlendirilmemiştir. Bu nedenle de NAGLİD’in söz konusu hasta popülasyonunda kullanılması önerilmez.
Geriyatrik popülasyon:
NAGLİD’in ilaç emniyeti ve etkinlik profilleri bakımından yaslı hastalarda toplum geneli arasında herhangi bir fark gözlemlenmemiştir. Ayrıca hastanın yası NAGLİD’in farmakokinetik özelliklerini etkilememiştir. Bu nedenle de yaslı hastalarda kullanılacak dozun özellikle ayarlanması gerekmez.
