Clostridium difficile kolitinde (pseudomembranöz enterokolit) tedavi

Şiddetli olmayan clostridium difficile enfeksiyonlarında ağızdan alabilecek hastalarda oral metronidazol veya vankomisin kullanılabilir. Oral olarak önceki yıllarda metronidazol, van komisine göre daha ekonomik olduğu için ve vankomisin dirençle enterokok gelişmemesi için tercih edilir iken daha sonraki zamanlarda her iki ilaçla da  vankomisine dirençli enterokok gelişme riskinin aynı olduğu veya rekürrenslerin aynı olduğu görülmüştür.

 Metronidazol kullanımıyla ilgili sınırlandırma: bu ilacın periferal nöropati yapması, bulantı yanması ve metalik tat vermesi ile ilgilidir. Metronidazol için önerilen doz 3 X 500 mg veya 4 X250 mg 10 ya da 14 gündür.  Oral tedavi alamayan hastalarda ise 3 X 500 miligram IV metronidazol kullanılabilir.  Oral vankomisin kullanılacak olduğunda ise doz 4 X 125 mg dır.  IV vankomisin  clostridium difficile üzerine etkisi yoktur zira kolona eksrete olmamaktadır.  Tedavi sonrasında toksin ölçümleri önerilmemektedir zira bu vakaların %50si tedavi bittikten sonra dahi altı hafta boyunca dışkı ölçümleri pozitif çıkabilir. 

Bakanlarını antibiyotiğe cevap alınamaz ise ve serum laktat düzeyi 2,2 nin üzerine çıktığında, hastanın genel durumu toparlamadığında toksik megakolon şüphesi yüksek olduğunda cerrahi değerlendirilmelidir.

Oral vankomisin tedavisi oral metronidazol tedavisine göre daha üstündür. Oral vankomisin emilme göstermeyeceğinden daha etkilidir. Nadir durumlarda böbrek yetmezliği olan vakalarda inflamasyonlu mukozadan vankomisin emilimi olabilir, bu konuda dikkat edilmelidir.

Oral alamayan hastalarda vankomisin 500 mg 100 ml saline içerisinde reteansiyon lavmanı  günde 4 kere olarak da verilebilir.  paralitik ileus gelişenlerde yine sağ kolona kadar yerleştirilebilen bir kolonik tüp hem dekompresyon amaçlı hemde vankomisin buradan vermek açısından uygulanabilir.