Diüretiğe dirençli görünen hastalarda öncelikle tuz kısıtlamasına uyup uymadığı kontrol edilmelidir. Bunu değerlendirmek için hastada 24 saat idrarda sodyum miktarına bakılmalıdır. Günlük toplam 78 meq/L tuz ekskresyonu mevcut ise bu hastanın zayıflaması gerekir, eğer hasta zayıflamıyor ise bu miktardan daha fazla tuz aldığı düşünülmeli ve tekrar diyetisyene gönderilmelidir. Bir hasta ancak yukardaki maksimum diüretik dozlarına rağmen günde 78 meq/L sodyumdan daha az ekskresyon yapıyorsa bu durumda diüretiğe dirençli kabul edilebilir. Bu durumdan emin olmadan hastalara diüretiğe dirençli assit tanısı konmamalıdır. Bu hastalarda idrar toplama esnasında toplanan idrarının düzgün toplanması da önemlidir zira eksik toplama günlük sodyum atılımını düşük gösterecektir 

24 saat idrarın düzgün toplandığından emin olmak için 24 saatlik idrardaki toplama kreatin miktarına bakılabilir.  sirozlu stabil kreatin düzeyi olan bir erkek hastada günlük kreatinin toplam 15 mg/kg üzerinde olmalıdır, bayanlarda ise 10 mg/kg üzerinde kreatin ekskresyonu beklenir.  Ancak ileri seviyedeki karaciğer hastalarında kas erimesi olduğundan bu değerlerin daha altında bir değerler gelebilir.

Sirozlu hastaların diüretik tedaviyle idrarda yeterli miktarda sodyum atabildiklerini anlamak için başka bir metot daha vardır. Na/K oranı spot olarak herhangi bir zamanda idrar alınarak bakıldığında diüretiğe direnci gösterebilir. Çünkü diüretik almayan bir sirozlu asit hastasında idrarda sodyum atılımı düşük, potasyum atılımı ise yüksek olur. Bunun sebebi sekonder hiperaldesteronizmdir. Eğer hasta diüretiğe cevap veriyor ise Na/K oranı > 1 üzerinde olur. Bu şekilde randomize olarak alınan spot idrar örneğindeki Na/K oranı 1in üzerinde olan hastaların % 90 ında  diüretiğe cevap olduğu görülmüştür. Sirotik hastalarda furosemid kullanımında IV kullanımı tercih etmemekte fayda vardır. İnanılanın aksine oral olarak alınan furosemid yeterince etkilidir. İntravenöz olarak verilen furosemid ise diyürezin ötesinde bir renal fonksiyon bozukluğuna sebep olabilir ve bu da hızlıca artan bir azotemiye yol açar.  Bu durum ise hepato renal sendrom ile karışabilir. 

Aynı şekilde asitten hızlı kurtulmak gerektiğinde intra venöz furosemid yerine parasentez bile daha iyi bir opsiyon olabilir. Alkolik hastalarda asit tedavisi esnasında bir süre sonra diüretiğe ihtiyaç kalmayabilir bu noktada dikkatli olunmalıdır. Hastanın diüretiğe ihtiyacı kalıp kalmadığı siz asitin ve ödemin kaybolmasından, ortostatik hipotansiyon gelişmesinden veya azotemi gelişmesinden anlaşılabilir bu noktalara dikkat etmek gerekir.