Endikasyonlar Uçucu bir anestetik olan İsofluran, genel inhalasyon anestezisinin başlatılması ve sürdürülmesinde endikedir.
Kontrendikasyonlar Halojenize anestetiklere karşı aşırı duyarlılık. - Malign hipertermisi
olduğu bilinen veya malign hipertermiye genetik yatkınlığı olan
hastalar. - Daha önceki bir halojenize anestetik uygulamasından sonra
karaciğer fonksiyon bozukluğu, sarılık veya izah edilemeyen ateş,
lökositoz yada eozinofilinin oluştuğu hastalar. - Tedavi edilememiş
kalp-dolaşım fonksiyon dekompansasyonu.e.
Uyarılar ve Önlemler İsofluran yalnızca, İsofluran kullanımı için özel olarak ayarlanmış bir
vaporizatör kullanılarak genel anestezi alanında eğitim görmüş personel
tarafından uygulanmalıdır. Solunum yolunun açık tutulması, yapay
solunum, oksijenizasyon ve dolaşım resusitasyonu için gerekli cihazlar
anında hazır olmalıdır. Anestezi derinleştikçe hipotansiyon ve solunum
depresyonu artar. Narkotikler ve diğer solunum depresyonu yapan
ilaçlarla İsofluranın etkisi artar. Halojenize anestetiklerin
kullanımı ile ilişkili olarak karaciğer fonksiyonlarında bozulma,
sarılık ve fatal karaciğer nekrozu bildirilmiştir.
Bu tip reaksiyonlar, anestetiklere karşı aşırı duyarlılık
reaksiyonlarının olduğunu göstermektedir. Siroz, viral hepatit veya
daha önce mevcut karaciğer hastalığı, halojenize anestetik yerine,
başka bir anestetik seçilmesi için bir neden olabilir.
Tekrarlanan anestezideki kullanıma ilişkin yeterli deneyim olmadığından
bu konuda kesin bir öneride bulunulamamaktadır. Tüm halojenize
anestetiklerle olduğu gibi, anestezinin kısa bir süre içinde
tekrarlanması, dikkatli yaklaşım gerektirir.
Bir derin solunum depresyon ajanı olan İsofluranın etkisi, narkotik
premedikasyon veya diğer solunum depresanlarının aynı anda
kullanılmasıyla artmaktadır.
Nöromüsküler hastalığı (örn. Myastenia Gravis) olan kişilerde,
nöromüsküler yorgunluğun arttığı görülebilmektedir. Bu hastalarda
İsofluran dikkatle kullanılmalıdır.
Nöroşirurji hastalarında ventilasyonun kontrol edilmesi önerilmektedir;
Serebral kan akımı, hafif anestezi altında değişim göstermezken, derin
anestezide artmaya eğilimlidir. Ekstrakraniyal basınçta artış hastanın
anesteziden önce veya anestezi esnasında hiperventile edilmesiyle
önlenebilir. İsofluranın hipovolemik, hipotansif ve debil hastalardaki
kullanımı kapsamlı biçimde araştırılmamıştır. Diğer güçlü inhalasyon
anestetiklerle olduğu gibi, bu gibi hastalarda daha düşük bir
konsantrasyonun kullanılması önerilir.
Bronkospazm oluşturabileceğinden, İsofluran bronkokonstriksiyon
gelişimine yatkın hastalarda uygulanmamalıdır.
İsofluran, seçilmiş hayvan modellerinde arteriyol düzeyde koroner
vazodilatasyon meydana getirebilir; AErrane muhtemelen, insanlar için
de bir koroner dilatördür. Bir hayvan modelinde, diğer bazı koroner
arteriyol dilatörler gibi, İsofluranın kanı kollaterale bağımlı
miyokarddan normalde perfüze olan alanlara yönlendirdiği görülmüştür
(coronary steal). Miyokard iskemisi, infarktüs ve ölümü sonuç
parametreleri olarak değerlendiren bugüne kadar yapılmış olan klinik
çalışmalar, İsofluranın koroner arteriyol dilatasyon özelliğinin,
koroner arter hastalığı olan kişilerdeki coronary steal ya da
miyokard iskemisi ile ilişkili olduğunu göstermemektedir.
Mukus membranları üzerinde tahriş edici bir etkiye sahip olması
nedeniyle, inhalasyon anestezisinin maske yolu ile verilmesi halinde,
İsofluranın kullanımı zordur. Çocuklarda anestezinin başlatılması
sırasında, tükürük salgısı ve trakeobronşiyal sekresyon artabilmekte ve
laringospazma neden olabilmektedir.
Abortus provocatus uygulanan hastalarda kan kaybında artış olduğu
görülmüştür. Bromosülftalein retansiyonu, kan şekeri ve serum
kreatininde geçici bir artışla birlikte serum üre, serum kolesterol ve
alkalen fosfataz düzeylerinde azalma gözlenmiştir. İsofluran, duyarlı
kişilerde malign hipertermiye neden olabilir. Gebelik ve Laktasyon :
İsofluranın insanlarda, hamilelik süresince kullanımına ve olası
zararlarını değerlendirmeye ilişkin yeterli veri bulunmamaktadır.
Hayvan deneylerinde gözlenen etkilerine bakıldığında, olası zararlarını
değerlendirmek için yeterli veri mevcut değildir. İsofluranın
güvenirliliği, hamile kadınlarda tespit edilemediğinden, hamilelikte
dikkatle kullanılmalıdır.
Hamile kadınlar ile ilgili yeterli ve kontrollü çalışmalar mevcut
değildir. İsofluranın gebelik sırasında, ancak sağlayacağı yarar,
fetüs üzerindeki oluşturabileceği mehtemel riski haklı kılıyorsa,
kullanılmalıdır.
Sezaryan dışında, obstetriks veya hamilelikte kullanımını önerebilmek
için yeterli bilgi mevcut değildir. Anestezi bitiminden sonraki 12-24
saat içinde emzirme yapılmamalıdır. Araç ve Makina Kullanma Yeteneği
Üzerine Etkileri :
İsofluran ile anestezi sonrasında, hasta 24 saat boyunca araba ve
makine kullanmamalıdır. Hasta ancak refakatçi ile eve gönderilmeli ve
alkol almamalıdır
Yan Etkiler Genelde rastlanabilen yan etkiler (> 1/100) :
Kan : Lökositoz
Dolaşım : Aritmiler, hipotansiyon. Metabolizma : Kan şekeri ve serum
kreatininde artma. Serum kolesterolü ve alkalen fosfatazda azalma.
Bromosulftalein retansiyonunda artma.
Solunum : Solunum depresyonu, öksürük.
Diğer : Üşüme. Seyrek görülen yan etkiler (<1/100-> 1/1000) :
Gastrointestinal : Bulantı, kusma.
Nadiren rastlanan yan etkiler (< 1/1000) :
Gastrointestinal : Postoperatif ileus. Karaciğer:. Karaciğer fonksiyon
bozukluğu, sarılık. Metabolizma : Malign hipertermi Solunum :
Laringospazm, bronkospazm
BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.
Etkileşimler İsofluranın aşağıdaki ürünlerle birlikte uygulanması, hastanın klinik
ve biyolojik durumunun ciddi gözetim altında tutulmasını gerektirir.
Kontrendike kombinasyon :
Non-selektif MAOI : Ameliyat sırasında kriz riski. Tedavi, ameliyattan
15 gün önce durdurulmalıdır.
Tavsiye edilmeyen kombinasyonlar : Beta-sempatomimetikler
(izoprenalin ve alfa ve beta sempatomimetikler [epinefrin veya
adrenalin: norepinefrin veya noradrenalin]): kalp atış hızının artması
sonucu ciddi ventriküler aritmi riski. Kullanımında önlem gerektiren
kombinasyonlar : Beta-blokerler: Negatif inotrop etkilerinin artması sonucu
kardiyovasküler kompansasyon mekanizmasının bloke olma riski. Operasyon
esnasında beta-blokerlerin etkisi beta-sempatomimetik ajanların
kullanımı ile baskılanabilir. Genel olarak beta-bloker içeren hiçbir
ilaç tedavisinin durdurulması gerekmez ve dozun ani olarak
azaltılmasından kaçınılmalıdır. İzoniazid: izoniazidin toksik
metabolitlerinin oluşumunun artması sonucu hepatotoksik etkisinin
kuvvetlenme riski. İzoniazid ile tedaviye ameliyattan 1 hafta önce ara
verilmeli ve yeniden kullanmaya ameliyattan 15 gün sonra başlanmalıdır. Epinefrinin lokal hemostatik etkisi için (subkütan veya gingival
injeksiyon yolu ile kullanımında) : diğer halojenize anestetiklerin
kullanıldığı durumlara kıyasla, epinefrin İsofluran ile kullanıldığında
miyokard duyarlılığı daha düşük olmasına rağmen, kalp atış hızının
artmasına bağlı olarak ciddi ventriküler aritmi riski mevcuttur; bu
nedenle, yetişkinlerde dozaj 10 dakika içinde 0.1 mg, veya 1 saat
içinde 0.3 mg epinefrin verilmesi şeklinde sınırlandırılmalıdır.
İndirekt sempatomimektikler (amfetaminler ve türevleri:
psikostimülanlar, iştah kesiciler, efedrin ve türevleri): ameliyat
esnasında aşırı duyarlılık riski. Planlanmış bir ameliyat durumunda,
ameliyattan birkaç gün önce tedaviye ara verilmesi tercih edilir.
Kalsiyum antagonistleri: kalsiyum antagonistleri, özellikle de
dihidropiridin türevleri ile tedavi edilen hastalarda İsofluran
belirgin bir hipotansiyona neden olabilir. İlaç tedavisinin zorunlu
olduğu vakaların çoğunda genel anesteziden önce ilacı kesmeye gerek
yoktur. Anestezisti bu konu hakkında bilgilendirmek yeterlidir. Kas
gevşetici ajanlar: Sıkça kullanılan kas gevşeticilerin etkisi İsofluran
ile artar. Bu nedenle, kas gevşeticilerin normalde kullanılan
dozlarının yaklaşık 1/3 ile 1/2 sinin uygulanması önerilmektedir.
İsofluran ile miyonöral etkinin ortadan kalkması, bilinen diğer
konvansiyonel anestetiklere kıyasla daha uzun zaman almaktadır.
Neostigminin depolarize olmayan gevşeticiler üzerinde etkisi vardır,
ancak İsofluranın relaksan etkisi üzerinde hiç bir etkisi yoktur.
Opioidler, benzodiazepinler veya diğer sedatifler : Opioid,
benzodiazepin veya diğer sedatiflerin verildiği hastalarda, İsofluran
dozunun düşürülmesi gerekmektedir. Ayrıca, birlikte kullanıldığında,
azot oksit İsofluranın minimum alveol konsantrasyon (MAC) değerini
düşürür. Opioidler solunum depresyonu yapabileceğinden, İsofluran ile
birlikte kullanıldıklarında önlem alınmalıdır.
Dozaj İsofluran konsantrasyonunu tam olarak doğru kontrol edebilmek amacıyla,
İsofluran için özel olarak tasarlanmış vaporizatörleri kullanmak
gerekir. Premedikasyon:
Premedikasyon her bir hastanın ihtiyaçlarına uygun olacak şekilde
seçilmelidir. Atropin kullanılması anestezistin kararına bağlıdır.
Anestezinin başlatılması:
İsofluran, anesteziyi başlatmak için kullanılacaksa, başlangıç
konsantrasyonu olarak %0.5 önerilir. %1.3 3.0lük konsantrasyonlar
genellikle 7 ile 10 dakika içinde cerrahi anestezi sağlar. Anestezi,
yalnız İsofluranla veya oksijenle birlikte kombinasyon halinde veya
oksijen-azot oksit karışımıyla birlikte gerçekleştirilecekse, meydana
gelebilecek öksürük veya laringospazmdan kaçınmak amacıyla, kısa etkili
bir barbitürat yada propofol, etomidat veya midazolam gibi ürünlerin
kullanılması önerilir.
Anestezinin sürdürülmesi: Ameliyat süresince anestezinin sürdürülmesi,
%0.5-2.5luk İsofluran konsantrasyonları ile birlikte N2O ve O2nin
beraberce uygulanmasıyla sağlanabilir.
İsofluran %100 oksijen ile birlikte uygulandığında, %1.0-3.5luk
İsofluran konsantrasyonları gerekmektedir.
Ayılma
Hızlı ayılma sağlamak için, İsofluranın konsantrasyonu ameliyat
bitiminde %0.5e ya da yara kapatılırken %0a indirilmelidir. Eğer
anestezik ajanların uygulanması tamamıyla durdurulursa, tam bir ayılma
sağlanana kadar hastanın hava yolu %100 oksijen ile birçok kez ventile
edilmelidir. Kullanıma İlişkin Uyarılar:
İsofluran yalnızca, İsofluran kullanımı için özel olarak tasarlanmış
bir vaporizatör kullanılarak genel anestezi uygulaması konusunda eğitim
görmüş personel tarafından uygulanmalıdır.
İsofluran, diğer bazı inhalasyon anestetiklerinde olduğu gibi, karbon
monoksit oluşturmak üzere kuru karbondioksit (CO2) absorbanlar ile
reaksiyona girebilir ve bu da bazı hastalarda karboksihemoglobin
düzeylerinde yükselme ile sonuçlanabilir. Vaka raporları, taze gazların
uzun saatler veya günlerce CO2 absorban yataktan yüksek akım hızıyla
geçtiklerinde, baryum hidroksit ve soda kirecinin kurumaya başladığını
göstermiştir. Klinisyen, CO2 absorbanın kurumuş olabileceğinden
şüpheleniyorsa, onu İsofluran uygulamasından önce değiştirmelidir. DOZ
AŞIMI VE TEDAVİSİ :
İsofluranın aşırı dozuna bağlı semptomların diğer uçucu ajanlarla
saptananlara benzer olduğu tahmin edilmektedir: anestezinin
derinleşmesi ile birlikte spontan soluk alan hastalarda kardiyak
ve/veya solunum depresyonu; hiperkapni ve hipoksi ancak ileri evrede
ortaya çıkabilen yapay solunumdaki hastalarda hipotansiyon.
Doz aşımı durumunda veya doz aşımı olduğu düşünülen durumlarda şu
önlemler alınmalıdır: İsofluran kesilmeli, hava yolu açık tutulmalı ve
saf oksijenle destekli ya da kontrollü yapay solunum başlatılmalıdır.
Hemodinami desteklenmeli ve yeterli düzeyde tutulmalıdır.
