Dipiron tedavisi sırasında aşırı duyarlılık reaksiyonları görülebilir. Bunların en önemli olanları şok ve agranülositoz, lökopeni, trombositopeni gibi kan tablosu bozukluklarıdır. Her iki reaksiyon da nadiren görülür, ancak hayatı tehdit edici olup komplikasyonsuz uygulamadan sonra dahi ortaya çıkabilir. Uzun süreli kullanımlarda kan kontrolleri yapılmalıdır. Daha önceden kan yapımı bozulmuş olanlarda (örn. sitostatik tedavi sonucu) dipiron doktor gözetiminde kullanılmalıdır. Bronş astması veya özellikle saman nezlesi şeklinde belirtilerin eşlik ettiği kronik solunum yolu enfeksiyonu olan hastalar veya çeşitli ağrı ve romatizma ilaçlarına karşı aşırı duyarlılığı (analjezik astması, analjezik entoleransı) olan kişiler dipiron kullandıkları zaman astma veya şoka maruz kalabilirler. Aynı durum, az miktarda alkol aldıkları zaman aksıran, gözleri yaşaran, yüzde şiddetli kızarmadan şikayet eden veya besin maddelerine, kürklere, saç boyalarına, konservasyon maddelerine karşı deri reaksiyonları, kaşıntı, ürtiker gibi aşırı duyarlılık gösteren hastalar için de geçerlidir. Astma öyküsü olan hastalar, astma atağına karşı dikkatle izlenmelidir. Gebelerde özellikle ilk 3 ay ve son 6 hafta içinde kesin bir endikasyon varsa kullanılmalıdır. Böbrek fonksiyonuyla etkileşme olasılığı nedeniyle, tıbbi zorunluluk olmadıkça 3 aylıktan küçük veya 5 kg’den düşük ağırlıktaki bebeklere uygulanmamalıdır. Müstahzarların parenteral formlarının uygulanması sırasında anafilaktik şok görülebilir. Terleme, bulantı, siyanoz gibi ilk belirtileri ortaya çıktığı zaman enjeksiyona hemen son verilir. İğne ven içinde bırakılır ve/veya damar yolunun açık tutulması için vene uygun bir kanül yerleştirilir ve hemen epinefrin, i.v. glukokortikoid, plazma genişletici, oksijen, antihistaminik uygulanır. Hasta baş aşağı yatırılır ve solunum yolu açık tutulur.
