yaklaşık 13 yaşımdan beri kendi kendime konuşma ihtiyacım var.günde 1-2 saatimi ayırmak isityorum.yaklaşık 20 yaşıma kadar daha uzun süre konuşurdum.şimdi 40 yaşındayım diyebilirimki hafta bir bazen bir kaç gün 2 saat kadar kendi kendime konuşuyorum.birisi duyacak fark edecek diye konuşuyorum.çok nadir bazen kalabalıktada bir kelime ağzımda kaçırabiliyorum.bazen daha çok ihtiyaç hissediyorum 3-4 gün konuşuyorum sonra 1 hafta konuşmuyorum.Bir ara hep bir ARKADAŞIMI ARAYARAK KENDİ KENDİME TEDAVİ YAPMAK İSTEDİM.asosyal bir insan değilim eskiden çekingem bir insandım ama şimdi değilim.bazen gece 3 de uyanıp sabaha kadar konuştuğum oluyor.Normalmi acaba.herhangi bir başka sorunum yok.22 yıldan beri çalışan dışa dönük ,sosyal aktif bir hayatı olan bir bayanım.kitap okumayıda çok seviyorum ama 1-2 saat kitap okuduktan sonrada yine kendi kendime konuşma ihtiyacım oluyor.bu durum normalmi acaba
