PARKİNSON HASTALIĞI
Parkinson hastalığı 1817’de İngiliz hekim James Parkinson tarafından tanımlanmıştır. Takip eden yıllarda hastalığın klinik bulguları daha iyi anlaşılmıştır. Levo-dopa ile ilk tedavi denemeleri 1960’larda başlamıştır. Ancak farmakolojik özellikleri daha iyi tanınan levo-dopa yıllar içinde yerini dopamine agonistlerine ve MAO-B enzim engelleyici ilaçlara bırakmıştır.
Ancak şunu da unutmamak gerekir ki tedavide en etkili ilaç levo- dopadır. Emilim problemleri ve dopamine reseptörlerini (alıcı- almaçları) kısa ve sık sık uyardığı için zaman içinde istenmeyen yan etkilere neden olmaktadır. Dopamn agonisti olan ilaçlar bu olumsuz etkileri olmamalarına ragmen bulguları düzeltmek konusunda levo-dopa kadar etkili değillerdir.
Parkinson hastalığında tedavisi hastanın yaşına, eşlik eden diayabet ve tansiyon gibi hastalıkların durumuna ve zihinsel işlevlerin etkilenimine göre belirlenir. Tedavide amaç hastanın günlük yaşam aktivitelerini bağımsız yapmasını sağlamaktır. Tedavide kullanılan ilaçlardan bir grubu hastalığın ilerlemesini yavaşlatma özelliği de taşımaktadırlar.
PARKİNSON HASTALIĞINDA HER HASTANIN TEDAVİSİ KENDİSİNE ÖZELDİR. YANİ BAŞKA HASTAYA İYİ GELEN BİR İLAÇ VEYA İLAÇLAR SİZDE BENZER ETKİ GÖSTERMEYEBİLİR. HATTA YAN ETKİ YAPABİLİR. BU NEDENLE DOKTORUNUZLA TAM BİR EKİP OLUŞTURMALI VE 3-4 AY ARAYLA KONTROLE GİTMELİSİNİZ.
|
