· yürüyebilir durumda ve son iki yýlda en az iki nörolojik disfonksiyon ataðý geçirmiþ, tam ya da kýsmi iyileþme arz eden, relapsing-remitting tipinde olan multipl skleroz hastalarýnýn tedavisinde,
· sekonder tipte multipl skleroz hastalarýnda klinik relapslarýn þiddetinin ve sýklýðýnýn azaltýlmasýnda ve
Ýlgili Kelimeler Listesi: BETAFERON,nedir,ne iþe yarar,yan etkileri,ücreti,fiyatý,gebelikte etkisi,hamilelikte etkisi,nasýl kullanýlýr,kullaným alaný,emzirmeye etkisi,kullaným dozu,günde kaç defa kullanýlýr,sakýncalarý,nasýl saklanmalý,ilaç etkileþimi…
Not: Aþaðýdaki mavi linklerden ilgili kelimeler için tek týkla site içi arama yapabilirsiniz..
x
Kontrendikasyonlar - İlacın kullanılmaması gereken durumlar
Betaferon gebelikte, doðal ya da rekombinan interferon beta veya human albumine karþý hipersensitivite durumunda kullanýlmamalýdýr.
Betaferon 18 yaþýn altýndaki hastalarda araþtýrýlmadýðýndan bu yaþ grubunda kullanýlmamalýdýr. Betaferon ayrýca, anamnezlerinde aðýr depresyon ve/veya intihar düþüncesi, karaciðer yetmezliði olan veya tatminkar bir tedavi görmeyen epilepsi hastalarýnda da kullanýlmamalýdýr.
Günümüzde Betaferon tedavisinin ne kadar sürdürülmesi gerektiði konusunda bir bilgi yoktur. 3 yýl süreli tedavinin etkinliði, kontrollü klinik çalýþmalarda gösterilmiþtir. Tedavi süresi hekimin kanaatine baðlýdýr.
Son iki yýlda en az iki MS ataðý geçirmemiþ hastalarda tedavi önerilmez.
Betaferon çözeltisi, uygulamadan önce bir flakon etken madde ve bir flakon çözücünün 1.2 ml’si kullanýlarak hazýrlanýr. Hazýrlanan çözeltinin 1 ml’si subkutan (deri altýna) enjekte edilir. Bu 0.25 mg’a (8 milyon IU) tekabül etmektedir. Uygulama gün aþýrý devam eder. Flakonda kalan kýsým atýlmalýdýr.
Enjeksiyon doktor, yetkili saðlýk personeli, ya da gerekli eðitimi aldýktan sonra hastanýn kendisi tarafýndan yapýlýr. Hasta tarafýndan subkutan enjeksiyonu kolaylaþtýrmak amacýyla hazýrlanmýþ ayrýntýlý bilgiyi Betaferon Enjeksiyon Kýlavuzu baþlýðý altýnda bulabilirsiniz. Bu kýlavuz Betaferon çözeltisinin hazýrlanýþýna iliþkin bilgileri de içermektedir.
Eðer mutad zamanda enjeksiyonun yapýlmasý unutulursa, hatýrlandýðý an yapýlmalýdýr. Bir sonraki enjeksiyon bundan 48 saat sonra yapýlýr. Hastanýn tedaviye yanýt vermemesi durumunda (örn.: özürlülük derecesi altý ay boyunca sürekli artýþ gösterirse, ya da Betaferon tedavisine raðmen 1 yýl içinde en az 3 ACTH veya kortikosteroid kürü gerekli olursa) Betaferon tedavisi durdurulmalýdýr.
Aþýrý dozaj
Multipl skleroz tedavisi için önerilen dozajý aþan Betaferon uygulamalarý, herhangi bir ciddi duruma yol açmamýþtýr. Yine de dikkatsizlik sonucu doz aþýmý halinde ya da önerildiðinden daha sýk enjeksiyon yapýldýðýnda (örn. 48 saatte bir yerine 24 saatte bir enjeksiyon) doktorunuza baþvurunuz.
x
İlacın Yan etkileri
Enjeksiyon yerinde kýzarýklýk, þiþlik, renk deðiþikliði, enflamasyon, aðrý, hipersensitivite, nekroz ve sýkca nonspesifik reaksiyonlar gözlenmiþtir (Bkz. “Uyarýlar/önlemler”.). Enjeksiyon yerinde meydana gelen bu tür reaksiyonlar, zaman içinde azalmaktadýr.
Önerilen dozlarda, SGOT, SGPT ve g-GT düzeylerinde yükselme ortaya çýkabilir ve bunlarýn olasý ilaç nedenli hepatitin belirtisi olabileceðine iliþkin bildirimler yapýlmýþtýr. (Bkz. Uyarýlar/Önlemler)
Lökopeni (lenfopeni, nötropeni) ve anemi geliþimi bildirilmiþtir. Ender olarak trombosit sayýsýnda ileri derecede azalmayla birlikte olan trombositopeni olgularý bildirilmiþtir.
Betaferon uygulamasýyla birlikte düþük kalsiyum ve yüksek ürik asit düzeylerinin ortaya çýkabileceði rapor edilmiþtir.
Grip benzeri semptomlar (ateþ, titreme, adale aðrýsý, umumi bir hastalýk hissi veya terleme) sýkça gözlenmektedir. Bu semptomlar zaman içinde azalmaktadýr.
Aðýr hipersensivite reaksiyonlarý nadirdir. Böyle bir reaksiyon oluþtuðunda derhal doktora baþvurulmalýdýr.
Premenopozal kadýnlarda adet düzensizlikleri oluþabilir.
Bazen mide bulantýsý ve kusma görülebilir.
Ender olarak alopesi geliþimi bildirilmiþtir.
Depresyon, anksiyete, emosyonal instabilite, identite ya da realite kaybý (depersonalizasyon), konvülsiyonlar, intihar teþebbüsü ve konfüzyon gibi merkezi sinir sisteme ait yan etkiler gözlenmiþtir.
Nadir olarak, Betaferon kullanýmýyla birlikte olan tiroid fonksiyon bozukluklarý (hiper/hipotiroidizm þeklinde) bildirilmiþtir.
BEKLENMEYEN BIR ETKI GÖRÜLDÜÐÜNDE DOKTORUNUZA BAÞVURUNUZ.
x
Gebelik, Emzirme, Uyarılar ve Önlemler
Hastalarda depresyon ve intihar düþünceleri bildirilmiþtir. Bu tip semptomlarda doktora derhal baþvurulmasý gerekir.
Betaferon, hasta nöbetler geçiriyorsa, depresyon durumunda ya da kalp rahatsýzlýklarýn varlýðýnda dikkatle kullanýlmalýdýr.
Aðýr bir aþýrý duyarlýlýk reaksiyonunun oluþmasý halinde Betaferon tedavisi kesilmeli ve gereken týbbi müdahale yapýlmalýdýr.
Betaferon tedavisi baþlangýcýnda ve tedavi sýrasýnda düzenli olarak tam kan sayýmý yapýlmalý ve lökosit sayýsýndaki farklýlýklar izlenmelidir.
SGOT, SGPT ve g-GT düzeylerine tedavi öncesinde bakýlmalý ve tedavi boyunca da belirli aralýklarla kontrol edilmelidir. Serum transaminazlarýnda artýþ saptandýðýnda yakýn takip yapýlmalý ve nedene yönelik olarak deðerlendirilmelidir. Düzeylerin anlamlý olarak arttýðý ya da hepatit geliþimini gösteren semptomlarla birlikte olduðu durumlarda Betaferon tedavisi kesilmelidir. Karaciðer hasarýna iliþkin klinik kanýtlarýn olmamasý ve karaciðer enzimlerinin normale dönmesini takiben, karaciðer fonksiyonlarýnýn yakýndan izlenmesi þartýyla, tedavi yeniden baþlatýlabilir.
Betaferon’un böbrek rahatsýzlýklarý olan hastalardaki kullanýmý ile ilgili herhangi bir deneyim yoktur. Bu bakýmdan bu tür hastalar tedavi boyunca böbrek fonksiyonu açýsýndan izlenmelidir.
Betaferon’un insan fertilitesini olumsuz etkileyip etkilemediði bilinmemektedir, ancak diðer interferonlarla elde edilen tecrübelere göre erkek ya da kadýn fertilitesinde bir azalma olasýlýðý göz önünde tutulmalýdýr.
Relapsing-remitting MS çalýþmalarý esnasýnda yapýlan tetkiklerde, hastalarýn % 45’inde en az bir kez serumda interferon beta-1b’yi nötralize eden bir aktivite geliþmiþtir. Olgularýn 1/3’ünde, müteakip bir tayinde de nötralizan aktivite gösterilmiþtir. Bu nötralizan aktivite geliþmesine, kendini 19-24 ay sonra gösteren klinik etkinlik azalmasý da eþlik etmektedir.
Nötralizan aktiviteye baðlý yeni advers etkiler gözlenmemiþtir. Rekombinant interferon beta-1b’ye karþý geliþen nötralizan antikorlarýn az miktarda da olsa doðal interferon beta’yla da etkileþime girdiði in vitro olarak gösterilmiþtir. Bununla beraber henüz in vivo araþtýrmalar yapýlmamýþtýr ve klinik olarak anlamlýlýðý da kesinleþmiþ deðildir.
Betaferon tedavisi gören hastalarda enjeksiyon yerinde yaygýn, yað dokusunu ve kas fasyasýný da içine alabilen ve dolayýsýyla nedbe oluþumu ile neticelenebilen nekroz meydana gelebilmektedir (“Yan etkiler/advers etkiler” bölümüne bkz.). Nadiren nekrozun cerrahi yöntemle temizlenmesi ve daha da nadiren deri grefti gerekebilir ve iyileþme süresi 6 ayý bulabilmektedir.
Hastada birden fazla lezyon oluþursa, Betaferon tedavisine, lezyonlar iyileþene kadar ara verilmelidir. Nekrozun tek ve fazla yaygýn olmamasý koþuluyla hasta Betaferon tedavisini sürdürebilir, zira bu tür olgularda tedavi altýnda da iyileþme gözlenmiþtir.
Enjeksiyon yerinde bir nekrozun oluþma riskini asgariye indirmek amacýyla hasta,
- aseptik bir enjeksiyon tekniðinin uygulanmasý ve
- enjeksiyon bölgesinin her enjeksiyonda deðiþtirilmesi konusunda uyarýlmalýdýr.
Özellikle enjeksiyon yeri reaksiyonlarýnýn oluþtuðu hastalar baþta olmak üzere, hastalarýn enjeksiyon tekniði belirli aralarla gözden geçirilmelidir.
Betaferon kemik iliðinin baskýlandýðý durumlarda, anemi ve trombositopenide dikkatle uygulanmalý; nötropeni geliþen hastalar ateþ ya da enfeksiyon ortaya çýkmasý açýsýndan yakýndan izlenmelidir.
Ender olarak kardiyomiyopati olgularý bildirilmiþtir; eðer böyle bir durum ortaya çýkar ve olayýn Betaferon ile olan iliþkisinden þüphelenilirse, tedavi kesilmelidir.
Önceden monoklonal gamopatisi olan hastalara sitokinlerin uygulanmasý esnasýnda, þoka benzer bulgularla seyreden ve fatal olarak sonuçlanan, sistemik kapiller kaçak sendromu geliþimi görülmüþtür.
İlaç -ilaç etkileşimleri
xYeterli klinik deneyim olmadýðýndan, MS hastalarýnda Betaferon’un kortikoidler ya da ACTH dýþýnda, baþka immunomodulatörlerle birlikte kullanýmý önerilmez.
Metabolizasyonlarý açýsýndan Sitokrom P450 enzim sistemine baðlý olan ilaçlar Betaferon ile birlikte dikkatle uygulanmalýdýr. Bu tür ilaçlar arasýnda bazý yaygýn kullanýlan antipiretikler ve oral kontraseptifler bulunmaktadýr.
Hemopoetik sistem üzerine etkili olan ilaçlarla birlikte kullanýldýðýnda dikkat edilmelidir.
Belirtilen ilaçlarý uzun süre kullanacak hastalar doktora danýþmalýdýr
Saklama koşulları, Depolama
x
Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
Farmakoloji
xKýsýtlamalar Bu ilaçlar interferon kullaným ilkelerindeki reçeteleme kurallarýna baðlýdýr.
Ýnterferon kullaným ilkeleri A) Kronik viral hepatitlerde alfa interferon kullaným ilkeleri
Ýnterferonlar, kronik hepatit tedavisinde çocuk veya eriþkin
gastroenteroloji veya enfeksiyon hastalýklarý uzman hekimlerinden biri
tarafýndan düzenlenen ilaç kullaným raporuna dayanýlarak bu uzman
hekimler veya iç hastalýklarý uzman hekimleri tarafýndan reçete edilir. 1- Kronik hepatit B’de; a) Biyopsi ile “kronik aktif hepatit” (KNODELL aktivite indeksi 4’ün
üzerinde veya fibrozis skoru 2 ve daha üzerinde) tanýsý konmuþ ve HBV
DNA pozitif [HBe Ag negatif olanlarda, 104 kopya/ml (2.000IU/ml) ve
üzerinde; HBe Ag pozitif olanlarda ise 105 kopya/ml (20.000IU/ml) ve
üzerinde] olanlarda,
bu durumlarý gösteren ilaç kullaným raporuna istinaden konvansiyonel veya pegil interferon tedavisine baþlanabilir. b) Kompanse evre karaciðer sirozlarýnda;
HBV DNA düzeyi 103 kopya/ml (200IU/ml) veya daha yüksek ve ALT düzeyi 2 kat veya daha yüksek ise HBe Ag’nine bakýlmaksýzýn,
bu durumlarý gösteren ilaç kullaným raporuna istinaden konvansiyonel veya pegil interferon tedavisine baþlanabilir.
Tedavi süresi;
interferon tedavisinin ilk defa baþlanýldýðý tarihten itibaren HBe Ag
pozitif hastalarda 6 ay, (6 ay sonunda HB e Ag titrasyonunda düþme
halinde 6 ay daha kullanýlabilir),
HBe Ag negatif hastalarda en az 12 ay-en fazla 2 yýl,
HBe Ag negatif kompanse evre karaciðer sirozunda ise en az 6 ay en fazla 1 yýl olmak üzere,
yukarýdaki kriterler doðrultusunda 18 yaþ ve üzerindeki hastalarda hayatý boyunca 1 kür kullanýlabilir.
Klasik interferonlarýn toplam dozu haftada 30 milyon ayda 120 milyon üniteyi geçemez. 2- a) Akut hepatit C;
Akut hepatit C olduðu kanýtlanan olgularda 2–4 üncü aydan itibaren
pegil interferonlar 6 ay süreyle, Kronik B ve Kronik C hepatitinde
kullanýldýðý dozlarda reçete edildiði zaman bedeli ödenir.
b) Kronik hepatit C;
Anti HCV ve HCV RNA’sý pozitif, histolojik olarak kronik hepatit
saptanan (KNODELL aktivite indeksi 4’ün üzerinde veya fibrozis skoru 2
ve daha üzerinde) ve kompanse karaciðer hastalýðý bulgularý olan
hastalara ribavirinle kombine uygulanýr. Tek baþýna ribavirin kullaným
endikasyonu yoktur.Ancak interferon kontrendikasyonu var ise raporda
belirtmek kaydýyla, Saðlýk Bakanlýðýndan izin alýnarak ribavirin tek
baþýna reçete edildiðinde de bedeli ödenir.
Ancak, ribavirin kontrendikasyonu var ise interferon (klasik interferon veya pegil interferonlar) monoterapisi uygulanabilir.
Gerek monoterapide gerekse ribavirin + interferon kombine tedavisinin 3
üncü ayý sonunda HCV RNA düzeylerinde 2 log veya daha fazla düþüþ
olmamasý veya 6 ýncý ayda HCV RNA pozitifliði devam ediyorsa tedavi
kesilir.
Tedavi süresi 12 ayý geçmeyecektir. Eðer konvansiyonel interferonlar
kullanýlýrsa, tedavi dozu haftada 3 gün, günde 4.5-5 milyon ünite
þeklinde verilir. Bu durumda doz haftada 15 milyon ayda 60 milyon
üniteyi geçemez. Ýndüksiyon tedavisi durumunda 3 ay süreyle her gün
4.5-5 milyon ünite/m2 dozunda verildiðinde bedeli ödenir.
Ribavirin 18 yaþ ve üzerindeki hastalar 75 kg’ýn üzerinde ise en fazla
1200 mg/gün, 75 kg’ýn altýnda iseler en fazla 1000 mg/gün, 18 yaþýndan
küçük olan hastalarda ise 15 mg/kg/gün dozda reçete edildiðinde bedeli
ödenir.
Genotip 2 veya 3 olduðu bilinen hastalarda ribavirin dozu en fazla 800
mg olacak þekilde verilir. Gerek interferonun gerekse ribavirinin
tedavi süresi 6 aydýr. 3) Hepatit-D’de 6 aydan fazla süredir ALT düzeyi normalin en az 2
katýndan fazla veya biyopsi ile (KNODELL aktivite indeksi 4’ün üzerinde
veya fibrozis skoru 2 ve daha üzerinde) taný konmuþ, anti deltasý
pozitif olan ve kronik hepatit saptanmýþ kompanse karaciðer hastalýðý
bulgularý olan hastalara uygulanýr. Konvansiyonel interferonlar kronik
hepatit B ile ayný dozda kullanýlýr. HBV DNA >104 kopya/ml bulunan
vakalarda tedaviye antiviral ilaçlardan biri eklenebilir.
Ýlaç kullanýmý 104 haftalýk toplam tedavi dozunu geçemez. 4) 1 inci, 2/b ve 3 üncü maddede belirtilen kronik hepatit B, kronik
hepatit C ve hepatit D tedavisine baþlama kriterlerine uygun olarak 18
yaþýn üzerindeki hastalarda veya klasik interferon tedavisine cevap
vermeyen ve/veya nüks eden hastalarda pegil interferonlar
kullanýlabilir. Kronik hepatit B, C veya D tedavisinde, daha önce
tedavi almamýþ hastalarda pegil interferonlar ile tedaviye baþlanabilir.
Yukarýda belirtilen tüm þartlardaki kullanýmlarýnda; pegil interferon
alfa 2a en fazla 180 mikrogram/hafta; pegil interferon alfa 2b en fazla
1,5 mikrogram/kilogram/hafta dozunda reçete edildiðinde bedeli ödenir. 5) Kronik hepatit-B’de:
6 aydan daha uzun süredir ALT düzeyinin 2 katýndan yüksek, HBV DNA
seviyesi HBe Ag pozitif olanlarda 105 kopya/ml ve daha yüksek, HBe Ag
negatif olanlarda 104 kopya/ml ve daha yüksek olmasý koþuluyla biyopsi
þartý aranmaksýzýn çocuk veya eriþkin gastroenteroloji veya enfeksiyon
hastalýklarý uzman hekimleri tarafýndan düzenlenen ilaç kullaným
raporuna dayanýlarak bu uzman hekimler veya iç hastalýklarý uzman
hekimleri tarafýndan reçete edilmesi halinde antivirallerin bedeli
ödenir.
Antiviral tedavi almakta olan hastalarýn raporlarýnýn yenilenmesinde,
HBV DNA ve ALT yüksekliði bulunmasý koþulu aranmadan, baþlama
kriterlerine uygun olduðunu gösteren, teþhisin konulduðu raporun
fotokopisinin yeni rapora eklenmesi veya baþlama kriterlerine uygun
olduðunu gösteren, teþhisin konulduðu raporda belirtilen HBV DNA ve ALT
deðerleri ile raporun tarih ve sayýsýnýn, yeni raporda açýk olarak
belirtilmesi yeterlidir. 6) Teþhise esas olan bulgular ilaç kullaným raporunda belirtilecektir.
Söz konusu ilaçlarýn yatan hastalar için reçete edilmek suretiyle
hastane dýþýndan temin edilmesi halinde de bu hükümler geçerlidir. B) Multipl skleroz hastalýðýnda beta interferon ve copolymer-l kullaným ilkeleri
Multipl skleroz hastalýðýnda beta interferon ve copolymer-l ilaç bedellerinin Kurumca ödenebilmesi için; a) Disabilite skorunun (E.D.S.S.) 0–5,5 arasýnda olmasý ve b) Olgularýn remitting-relapsing türü olmasý,
þartlarýnýn birlikte gerçekleþmesi, bu durumun nöroloji uzman hekimi
tarafýndan düzenlenen ilaç kullaným raporunda belirtilmesi ve nöroloji
uzman hekimleri tarafýndan reçete edilmesi gerekmektedir.
Söz konusu ilaçlarýn yatan hastalar için reçete edilmek suretiyle
hastane dýþýndan temin edilmesi halinde de bu hükümler geçerlidir.
Tüm Bilgiler- Tek sayfada oku
x
Endikasyonlar, Hangi hastalıklarda kullanılır:
Betaferon,
· yürüyebilir durumda ve son iki yýlda en az iki nörolojik disfonksiyon ataðý geçirmiþ, tam ya da kýsmi iyileþme arz eden, relapsing-remitting tipinde olan multipl skleroz hastalarýnýn tedavisinde,
· sekonder tipte multipl skleroz hastalarýnda klinik relapslarýn þiddetinin ve sýklýðýnýn azaltýlmasýnda ve
Ýlgili Kelimeler Listesi: BETAFERON,nedir,ne iþe yarar,yan etkileri,ücreti,fiyatý,gebelikte etkisi,hamilelikte etkisi,nasýl kullanýlýr,kullaným alaný,emzirmeye etkisi,kullaným dozu,günde kaç defa kullanýlýr,sakýncalarý,nasýl saklanmalý,ilaç etkileþimi…
Not: Aþaðýdaki mavi linklerden ilgili kelimeler için tek týkla site içi arama yapabilirsiniz..
Kontrendikasyonlar - Bu durumlarda kullanılamazlar:
Betaferon gebelikte, doðal ya da rekombinan interferon beta veya human albumine karþý hipersensitivite durumunda kullanýlmamalýdýr.
Betaferon 18 yaþýn altýndaki hastalarda araþtýrýlmadýðýndan bu yaþ grubunda kullanýlmamalýdýr. Betaferon ayrýca, anamnezlerinde aðýr depresyon ve/veya intihar düþüncesi, karaciðer yetmezliði olan veya tatminkar bir tedavi görmeyen epilepsi hastalarýnda da kullanýlmamalýdýr.
Yan etkiler:
Enjeksiyon yerinde kýzarýklýk, þiþlik, renk deðiþikliði, enflamasyon, aðrý, hipersensitivite, nekroz ve sýkca nonspesifik reaksiyonlar gözlenmiþtir (Bkz. “Uyarýlar/önlemler”.). Enjeksiyon yerinde meydana gelen bu tür reaksiyonlar, zaman içinde azalmaktadýr.
Önerilen dozlarda, SGOT, SGPT ve g-GT düzeylerinde yükselme ortaya çýkabilir ve bunlarýn olasý ilaç nedenli hepatitin belirtisi olabileceðine iliþkin bildirimler yapýlmýþtýr. (Bkz. Uyarýlar/Önlemler)
Lökopeni (lenfopeni, nötropeni) ve anemi geliþimi bildirilmiþtir. Ender olarak trombosit sayýsýnda ileri derecede azalmayla birlikte olan trombositopeni olgularý bildirilmiþtir.
Betaferon uygulamasýyla birlikte düþük kalsiyum ve yüksek ürik asit düzeylerinin ortaya çýkabileceði rapor edilmiþtir.
Grip benzeri semptomlar (ateþ, titreme, adale aðrýsý, umumi bir hastalýk hissi veya terleme) sýkça gözlenmektedir. Bu semptomlar zaman içinde azalmaktadýr.
Aðýr hipersensivite reaksiyonlarý nadirdir. Böyle bir reaksiyon oluþtuðunda derhal doktora baþvurulmalýdýr.
Premenopozal kadýnlarda adet düzensizlikleri oluþabilir.
Bazen mide bulantýsý ve kusma görülebilir.
Ender olarak alopesi geliþimi bildirilmiþtir.
Depresyon, anksiyete, emosyonal instabilite, identite ya da realite kaybý (depersonalizasyon), konvülsiyonlar, intihar teþebbüsü ve konfüzyon gibi merkezi sinir sisteme ait yan etkiler gözlenmiþtir.
Hastalarda depresyon ve intihar düþünceleri bildirilmiþtir. Bu tip semptomlarda doktora derhal baþvurulmasý gerekir.
Betaferon, hasta nöbetler geçiriyorsa, depresyon durumunda ya da kalp rahatsýzlýklarýn varlýðýnda dikkatle kullanýlmalýdýr.
Aðýr bir aþýrý duyarlýlýk reaksiyonunun oluþmasý halinde Betaferon tedavisi kesilmeli ve gereken týbbi müdahale yapýlmalýdýr.
Betaferon tedavisi baþlangýcýnda ve tedavi sýrasýnda düzenli olarak tam kan sayýmý yapýlmalý ve lökosit sayýsýndaki farklýlýklar izlenmelidir.
SGOT, SGPT ve g-GT düzeylerine tedavi öncesinde bakýlmalý ve tedavi boyunca da belirli aralýklarla kontrol edilmelidir. Serum transaminazlarýnda artýþ saptandýðýnda yakýn takip yapýlmalý ve nedene yönelik olarak deðerlendirilmelidir. Düzeylerin anlamlý olarak arttýðý ya da hepatit geliþimini gösteren semptomlarla birlikte olduðu durumlarda Betaferon tedavisi kesilmelidir. Karaciðer hasarýna iliþkin klinik kanýtlarýn olmamasý ve karaciðer enzimlerinin normale dönmesini takiben, karaciðer fonksiyonlarýnýn yakýndan izlenmesi þartýyla, tedavi yeniden baþlatýlabilir.
Betaferon’un böbrek rahatsýzlýklarý olan hastalardaki kullanýmý ile ilgili herhangi bir deneyim yoktur. Bu bakýmdan bu tür hastalar tedavi boyunca böbrek fonksiyonu açýsýndan izlenmelidir.
Betaferon’un insan fertilitesini olumsuz etkileyip etkilemediði bilinmemektedir, ancak diðer interferonlarla elde edilen tecrübelere göre erkek ya da kadýn fertilitesinde bir azalma olasýlýðý göz önünde tutulmalýdýr.
Relapsing-remitting MS çalýþmalarý esnasýnda yapýlan tetkiklerde, hastalarýn % 45’inde en az bir kez serumda interferon beta-1b’yi nötralize eden bir aktivite geliþmiþtir. Olgularýn 1/3’ünde, müteakip bir tayinde de nötralizan aktivite gösterilmiþtir. Bu nötralizan aktivite geliþmesine, kendini 19-24 ay sonra gösteren klinik etkinlik azalmasý da eþlik etmektedir.
Nötralizan aktiviteye baðlý yeni advers etkiler gözlenmemiþtir. Rekombinant interferon beta-1b’ye karþý geliþen nötralizan antikorlarýn az miktarda da olsa doðal interferon beta’yla da etkileþime girdiði in vitro olarak gösterilmiþtir. Bununla beraber henüz in vivo araþtýrmalar yapýlmamýþtýr ve klinik olarak anlamlýlýðý da kesinleþmiþ deðildir.
Betaferon tedavisi gören hastalarda enjeksiyon yerinde yaygýn, yað dokusunu ve kas fasyasýný da içine alabilen ve dolayýsýyla nedbe oluþumu ile neticelenebilen nekroz meydana gelebilmektedir (“Yan etkiler/advers etkiler” bölümüne bkz.). Nadiren nekrozun cerrahi yöntemle temizlenmesi ve daha da nadiren deri grefti gerekebilir ve iyileþme süresi 6 ayý bulabilmektedir.
Hastada birden fazla lezyon oluþursa, Betaferon tedavisine, lezyonlar iyileþene kadar ara verilmelidir. Nekrozun tek ve fazla yaygýn olmamasý koþuluyla hasta Betaferon tedavisini sürdürebilir, zira bu tür olgularda tedavi altýnda da iyileþme gözlenmiþtir.
Enjeksiyon yerinde bir nekrozun oluþma riskini asgariye indirmek amacýyla hasta,
- aseptik bir enjeksiyon tekniðinin uygulanmasý ve
- enjeksiyon bölgesinin her enjeksiyonda deðiþtirilmesi konusunda uyarýlmalýdýr.
Özellikle enjeksiyon yeri reaksiyonlarýnýn oluþtuðu hastalar baþta olmak üzere, hastalarýn enjeksiyon tekniði belirli aralarla gözden geçirilmelidir.
Betaferon kemik iliðinin baskýlandýðý durumlarda, anemi ve trombositopenide dikkatle uygulanmalý; nötropeni geliþen hastalar ateþ ya da enfeksiyon ortaya çýkmasý açýsýndan yakýndan izlenmelidir.
Ender olarak kardiyomiyopati olgularý bildirilmiþtir; eðer böyle bir durum ortaya çýkar ve olayýn Betaferon ile olan iliþkisinden þüphelenilirse, tedavi kesilmelidir.
Önceden monoklonal gamopatisi olan hastalara sitokinlerin uygulanmasý esnasýnda, þoka benzer bulgularla seyreden ve fatal olarak sonuçlanan, sistemik kapiller kaçak sendromu geliþimi görülmüþtür.
İlaç etkileşimleri, ilaç geçimsizlikleri:
Yeterli klinik deneyim olmadýðýndan, MS hastalarýnda Betaferon’un kortikoidler ya da ACTH dýþýnda, baþka immunomodulatörlerle birlikte kullanýmý önerilmez.
Metabolizasyonlarý açýsýndan Sitokrom P450 enzim sistemine baðlý olan ilaçlar Betaferon ile birlikte dikkatle uygulanmalýdýr. Bu tür ilaçlar arasýnda bazý yaygýn kullanýlan antipiretikler ve oral kontraseptifler bulunmaktadýr.
Hemopoetik sistem üzerine etkili olan ilaçlarla birlikte kullanýldýðýnda dikkat edilmelidir.
Belirtilen ilaçlarý uzun süre kullanacak hastalar doktora danýþmalýdýr
Günümüzde Betaferon tedavisinin ne kadar sürdürülmesi gerektiði konusunda bir bilgi yoktur. 3 yýl süreli tedavinin etkinliði, kontrollü klinik çalýþmalarda gösterilmiþtir. Tedavi süresi hekimin kanaatine baðlýdýr.
Son iki yýlda en az iki MS ataðý geçirmemiþ hastalarda tedavi önerilmez.
Betaferon çözeltisi, uygulamadan önce bir flakon etken madde ve bir flakon çözücünün 1.2 ml’si kullanýlarak hazýrlanýr. Hazýrlanan çözeltinin 1 ml’si subkutan (deri altýna) enjekte edilir. Bu 0.25 mg’a (8 milyon IU) tekabül etmektedir. Uygulama gün aþýrý devam eder. Flakonda kalan kýsým atýlmalýdýr.
Enjeksiyon doktor, yetkili saðlýk personeli, ya da gerekli eðitimi aldýktan sonra hastanýn kendisi tarafýndan yapýlýr. Hasta tarafýndan subkutan enjeksiyonu kolaylaþtýrmak amacýyla hazýrlanmýþ ayrýntýlý bilgiyi Betaferon Enjeksiyon Kýlavuzu baþlýðý altýnda bulabilirsiniz. Bu kýlavuz Betaferon çözeltisinin hazýrlanýþýna iliþkin bilgileri de içermektedir.
Eðer mutad zamanda enjeksiyonun yapýlmasý unutulursa, hatýrlandýðý an yapýlmalýdýr. Bir sonraki enjeksiyon bundan 48 saat sonra yapýlýr. Hastanýn tedaviye yanýt vermemesi durumunda (örn.: özürlülük derecesi altý ay boyunca sürekli artýþ gösterirse, ya da Betaferon tedavisine raðmen 1 yýl içinde en az 3 ACTH veya kortikosteroid kürü gerekli olursa) Betaferon tedavisi durdurulmalýdýr.
Aþýrý dozaj
Multipl skleroz tedavisi için önerilen dozajý aþan Betaferon uygulamalarý, herhangi bir ciddi duruma yol açmamýþtýr. Yine de dikkatsizlik sonucu doz aþýmý halinde ya da önerildiðinden daha sýk enjeksiyon yapýldýðýnda (örn. 48 saatte bir yerine 24 saatte bir enjeksiyon) doktorunuza baþvurunuz.
Kýsýtlamalar Bu ilaçlar interferon kullaným ilkelerindeki reçeteleme kurallarýna baðlýdýr.
Ýnterferon kullaným ilkeleri A) Kronik viral hepatitlerde alfa interferon kullaným ilkeleri
Ýnterferonlar, kronik hepatit tedavisinde çocuk veya eriþkin
gastroenteroloji veya enfeksiyon hastalýklarý uzman hekimlerinden biri
tarafýndan düzenlenen ilaç kullaným raporuna dayanýlarak bu uzman
hekimler veya iç hastalýklarý uzman hekimleri tarafýndan reçete edilir. 1- Kronik hepatit B’de; a) Biyopsi ile “kronik aktif hepatit” (KNODELL aktivite indeksi 4’ün
üzerinde veya fibrozis skoru 2 ve daha üzerinde) tanýsý konmuþ ve HBV
DNA pozitif [HBe Ag negatif olanlarda, 104 kopya/ml (2.000IU/ml) ve
üzerinde; HBe Ag pozitif olanlarda ise 105 kopya/ml (20.000IU/ml) ve
üzerinde] olanlarda,
bu durumlarý gösteren ilaç kullaným raporuna istinaden konvansiyonel veya pegil interferon tedavisine baþlanabilir. b) Kompanse evre karaciðer sirozlarýnda;
HBV DNA düzeyi 103 kopya/ml (200IU/ml) veya daha yüksek ve ALT düzeyi 2 kat veya daha yüksek ise HBe Ag’nine bakýlmaksýzýn,
bu durumlarý gösteren ilaç kullaným raporuna istinaden konvansiyonel veya pegil interferon tedavisine baþlanabilir.
Tedavi süresi;
interferon tedavisinin ilk defa baþlanýldýðý tarihten itibaren HBe Ag
pozitif hastalarda 6 ay, (6 ay sonunda HB e Ag titrasyonunda düþme
halinde 6 ay daha kullanýlabilir),
HBe Ag negatif hastalarda en az 12 ay-en fazla 2 yýl,
HBe Ag negatif kompanse evre karaciðer sirozunda ise en az 6 ay en fazla 1 yýl olmak üzere,
yukarýdaki kriterler doðrultusunda 18 yaþ ve üzerindeki hastalarda hayatý boyunca 1 kür kullanýlabilir.
Klasik interferonlarýn toplam dozu haftada 30 milyon ayda 120 milyon üniteyi geçemez. 2- a) Akut hepatit C;
Akut hepatit C olduðu kanýtlanan olgularda 2–4 üncü aydan itibaren
pegil interferonlar 6 ay süreyle, Kronik B ve Kronik C hepatitinde
kullanýldýðý dozlarda reçete edildiði zaman bedeli ödenir.
b) Kronik hepatit C;
Anti HCV ve HCV RNA’sý pozitif, histolojik olarak kronik hepatit
saptanan (KNODELL aktivite indeksi 4’ün üzerinde veya fibrozis skoru 2
ve daha üzerinde) ve kompanse karaciðer hastalýðý bulgularý olan
hastalara ribavirinle kombine uygulanýr. Tek baþýna ribavirin kullaným
endikasyonu yoktur.Ancak interferon kontrendikasyonu var ise raporda
belirtmek kaydýyla, Saðlýk Bakanlýðýndan izin alýnarak ribavirin tek
baþýna reçete edildiðinde de bedeli ödenir.
Ancak, ribavirin kontrendikasyonu var ise interferon (klasik interferon veya pegil interferonlar) monoterapisi uygulanabilir.
Gerek monoterapide gerekse ribavirin + interferon kombine tedavisinin 3
üncü ayý sonunda HCV RNA düzeylerinde 2 log veya daha fazla düþüþ
olmamasý veya 6 ýncý ayda HCV RNA pozitifliði devam ediyorsa tedavi
kesilir.
Tedavi süresi 12 ayý geçmeyecektir. Eðer konvansiyonel interferonlar
kullanýlýrsa, tedavi dozu haftada 3 gün, günde 4.5-5 milyon ünite
þeklinde verilir. Bu durumda doz haftada 15 milyon ayda 60 milyon
üniteyi geçemez. Ýndüksiyon tedavisi durumunda 3 ay süreyle her gün
4.5-5 milyon ünite/m2 dozunda verildiðinde bedeli ödenir.
Ribavirin 18 yaþ ve üzerindeki hastalar 75 kg’ýn üzerinde ise en fazla
1200 mg/gün, 75 kg’ýn altýnda iseler en fazla 1000 mg/gün, 18 yaþýndan
küçük olan hastalarda ise 15 mg/kg/gün dozda reçete edildiðinde bedeli
ödenir.
Genotip 2 veya 3 olduðu bilinen hastalarda ribavirin dozu en fazla 800
mg olacak þekilde verilir. Gerek interferonun gerekse ribavirinin
tedavi süresi 6 aydýr. 3) Hepatit-D’de 6 aydan fazla süredir ALT düzeyi normalin en az 2
katýndan fazla veya biyopsi ile (KNODELL aktivite indeksi 4’ün üzerinde
veya fibrozis skoru 2 ve daha üzerinde) taný konmuþ, anti deltasý
pozitif olan ve kronik hepatit saptanmýþ kompanse karaciðer hastalýðý
bulgularý olan hastalara uygulanýr. Konvansiyonel interferonlar kronik
hepatit B ile ayný dozda kullanýlýr. HBV DNA >104 kopya/ml bulunan
vakalarda tedaviye antiviral ilaçlardan biri eklenebilir.
Ýlaç kullanýmý 104 haftalýk toplam tedavi dozunu geçemez. 4) 1 inci, 2/b ve 3 üncü maddede belirtilen kronik hepatit B, kronik
hepatit C ve hepatit D tedavisine baþlama kriterlerine uygun olarak 18
yaþýn üzerindeki hastalarda veya klasik interferon tedavisine cevap
vermeyen ve/veya nüks eden hastalarda pegil interferonlar
kullanýlabilir. Kronik hepatit B, C veya D tedavisinde, daha önce
tedavi almamýþ hastalarda pegil interferonlar ile tedaviye baþlanabilir.
Yukarýda belirtilen tüm þartlardaki kullanýmlarýnda; pegil interferon
alfa 2a en fazla 180 mikrogram/hafta; pegil interferon alfa 2b en fazla
1,5 mikrogram/kilogram/hafta dozunda reçete edildiðinde bedeli ödenir. 5) Kronik hepatit-B’de:
6 aydan daha uzun süredir ALT düzeyinin 2 katýndan yüksek, HBV DNA
seviyesi HBe Ag pozitif olanlarda 105 kopya/ml ve daha yüksek, HBe Ag
negatif olanlarda 104 kopya/ml ve daha yüksek olmasý koþuluyla biyopsi
þartý aranmaksýzýn çocuk veya eriþkin gastroenteroloji veya enfeksiyon
hastalýklarý uzman hekimleri tarafýndan düzenlenen ilaç kullaným
raporuna dayanýlarak bu uzman hekimler veya iç hastalýklarý uzman
hekimleri tarafýndan reçete edilmesi halinde antivirallerin bedeli
ödenir.
Antiviral tedavi almakta olan hastalarýn raporlarýnýn yenilenmesinde,
HBV DNA ve ALT yüksekliði bulunmasý koþulu aranmadan, baþlama
kriterlerine uygun olduðunu gösteren, teþhisin konulduðu raporun
fotokopisinin yeni rapora eklenmesi veya baþlama kriterlerine uygun
olduðunu gösteren, teþhisin konulduðu raporda belirtilen HBV DNA ve ALT
deðerleri ile raporun tarih ve sayýsýnýn, yeni raporda açýk olarak
belirtilmesi yeterlidir. 6) Teþhise esas olan bulgular ilaç kullaným raporunda belirtilecektir.
Söz konusu ilaçlarýn yatan hastalar için reçete edilmek suretiyle
hastane dýþýndan temin edilmesi halinde de bu hükümler geçerlidir. B) Multipl skleroz hastalýðýnda beta interferon ve copolymer-l kullaným ilkeleri
Multipl skleroz hastalýðýnda beta interferon ve copolymer-l ilaç bedellerinin Kurumca ödenebilmesi için; a) Disabilite skorunun (E.D.S.S.) 0–5,5 arasýnda olmasý ve b) Olgularýn remitting-relapsing türü olmasý,
þartlarýnýn birlikte gerçekleþmesi, bu durumun nöroloji uzman hekimi
tarafýndan düzenlenen ilaç kullaným raporunda belirtilmesi ve nöroloji
uzman hekimleri tarafýndan reçete edilmesi gerekmektedir.
Söz konusu ilaçlarýn yatan hastalar için reçete edilmek suretiyle
hastane dýþýndan temin edilmesi halinde de bu hükümler geçerlidir.
