Soru:

Hocam merhaba, ben Hilal 23 yaþýndayým.. Normalde çok fazla arkadaþý olan çok neþeli bir insaným, sabahlarý mutlu uyanýrým. Ama küçükküðümden beri yenemediðim ve yalnýzken beni boðan bir þeyden bahsettiniz bugun, ben eskiden beri olaylarý adým adým hayal edip onun üzüntüsüyle sanki yaþamýþ gibi yoruyorum kendimi. Mesela þöyle, biri odaya giriyor, halý kapýnýn hemen bir adým önünde, baþlýyorum ben içimden, þimdi o halýya takýlsa, koltuðun köþesine tutuanamasa ve karþýdaki sehpaya kafasýný çarpsa. Ve sonra sehpayý kaldýrýyorum hayal ettiðim gibi. Ya da mutfakta bir býçak var ortada, ve annemle babam o gün kavga etmiþ, baþlýyorum; annemle babam kavga etse biz yattýktan sonra sonra bir þekilde mutfaða gelseler, sonra orada o anlýk sinirle hani normalde gidip almazlar ama o býçaðý biri görse ve sonra da karþýsýndakini býçaklasa.. O yüzden geceleri uykumdan uyanýp o býçaðý çekmecenin en köþesine koyduðum o kadar çok olmuþtur ki. Üstelik bunu engellemeyi çok istedim bazen aman hilal býrak kalsýn orda dedim..


Ve þimdi daha byük bir problem yaþýyorum, yani bence.. Evlenmeyi düüþündüðüm biri var, ve gerçekten her konuda uyumluyuz, ikimizde hobileri olan hayattan zevk alan insanlarýz. Ve 2 senelik iliþkimizde hiç saygýsýzlýðýmý olmamýþtýr. bana raðmen.. Bana raðmen diyorum çünkü, benim aldatýlma korkum !? Babam annemi defalarca aldattý benim. Ve babama çok düþkün bir kýzým, bunlara raðmen soðusam da üzülsem de babamdan vazgeçemiyorum. Bunun altýnda annemle çocukluðumdan beri yaþadýðým sýkýntýlar da var mutlaka ama. Ve bu yüzden ekrkek arkadaþýma çok güvenmeme raðmen evlendikten snra bir gün biri onu baþtan çýkarýcak ve o beni aldatýcak diye þimdiden kendimi yiyorum ve bazen ona da yansýtýyorum. O benim yaþadýklarýmý bildiði için alttan alýyo, bazen umursamýyor. Ama bazen olmadýk yerde ister istemez bunu karþýlýðýný görüyorum. O an tartýþsak da sonra hep düþünüp kendimi suçlu bulup ben gönlünü alýyorum. Onun da aldýðý zamanlar elbette var ama artýk sýkýldý sanýrým :)

Çok düþünüyoreum bunlarýn üzerine, sürekli düzelticeksin hilal diyorum ama sanki ben engel olmaya çalýþtýkça daha da kontrolden çýkýyor her þey..

Bunlarýn dýþýnda eklemek istediðim bir þey daha var, ben 5 yaþýndayken ya da 6 bir akrabamýzýn oðlu tarafýnda cinsel istismara uðradým, ve bunu 7.sýnýfa gelene kadar hiç kimseye anlatamadým. Ama düþünüyorum hep neþeli bir çocuktum, hatta aþýrý yaramazlýðýmýn hikayelerini hep dinlerim hala.. Sonra 7.sýnýfta bir ablamla konuþtum bunu ama sinir krizleri geçirmiþtim anlatýrken, o psikoloji eðitimi almýþ biriydi ama açýkcasý o zaman bana ne anlattýðýný hiç hatýrlamýyorum, çok hayal meyal.. Daha sonra o dönem baya kötü geçti, sonra üniversitedeyken þehir deðiþtirdiðimde annem evdeki günlüklerimi okuyup bunu anlamýþ. Yanýma geldi ve sordu, sonra ben de anlattým.. Ama bu aþamaya kadar ben lise döneminde bu konuya dair çok fazla araþtýrma yapmýþ kendince bunu aþmýþ bir insandým.. Yani bunu insanlarýn lehine kullanmalýyým düþüncesine varmýþtým. Annemle konuþtum kim olduðunu söyledim.. Annem sabret kýzým artýk elimizden bir þey gelmez dedi. Tamam dedim..

Neyse çok uzattým biliyorum, ben vaktinizi aldýðým için özür dilerim. Bu arada bu takýntýmýn eðitimimde bana yardýmcý olduðunu da söyleyerek sizi gülümsetmek isterim :) Mimarlýk öðrencisiyim ben ve bu adým adým olaylarý hayal etmem sayesinde çok daha iyi projeler yapýyorum :) Buraya gelen insana ne olur, ne hisseder diye diye..

Çok teþekkür ederim yazman bile rahatlamamý saðladý ki eðer cevap verirseniz daha da mutlu olurum.

Ýyi günler..