Soru:

merhaba 20 yaþýnda genç bir kýzým þuan üni sýnavýna hazýrlanyrmm lise yýllarýnda(16 yaþýnda baþladý
)insanlarla iliþklerim çok bozulduu tamamen bitmiþlik vardý üstümdeherþeyden býkmýþtm kolarým bileçökmüþtü hep tek baþýmaydmm 4 yýlboyunca okuliçinde hiç arkdþlýkkurmdm hiçkimseyle konuþmadmm doðru dürüst saatlerce sesizkalýyodum okul içinde(okul dýþýndaolmuodu bu belirtiler gayet rahattm okul dýþýnda) (ellermn titremesi heyecanlanmam ve yanlýþ anlaþýlmam korkusuyla) o yýllarda depresyonda vardý sanýrým bndelise bitince bi pisikoloða gittim sosyal fobi tanýsý koyuldu tedaviyi bazý nedenlerden dolayý yarým býrakmk zorunda kaldm ayrýca lisede sanki kendi özkimliðimi kaybetmiþ gibiydm manevi yönden bi türlü kekndimi bulamýyodum konuþamýyodum kendimi ifade edmiyodumm ve hep aðlýyodum lise bittiðinde bende düzeldm þuan mutluyum sosyal fobideki belirtilerinde yüzde90 ý geçmþ durumda bunlarýda kendi çabamla yendmm þuan liseden arkadaþlarýmla öðretmenlerimle karþýlaþýyorum yolda çarþýdavs.fena oluyorum görünce kaçýyorum onlardan hiç biþey hatýrlamak istemiyorum liseyýllarýna ait hiçbiþeyigörmek yada hatýrlamak istemiyorum...bide olmadýk ortamlarda gülmeleriimm oluo hiç olmadýk zamanlarda gülüncek biþey yokken:Sbu ne bi hastalýðýn belirtisi falanmý anlattýklarýma genel olarak ne söylersiniz birpisikolog olarak düþüncelerinizönerileriniz son derece önemli benm içinnn cvbnz içinn çok teþekkür ediyrom hoþçakalýn...