Tüm Bölümler » Hepatoloji »
Saðlýk uygulama tebliði 2014 göre hepatit B ve Delta tedavisi, interferon, oral antivaral ajan ilaç ödeme kriterleri
x
Genel Bilgiler
Giriş
4.2.13 - Hepatit tedavisi
(1) Akut ve kronik viral hepatit tedavisinde kullanýlan ilaçlar gastroenteroloji veya enfeksiyon hastalýklarý uzman hekimlerinden biri tarafýndan düzenlenen ilaç kullaným raporuna dayanýlarak bu uzman hekimler ile çocuk saðlýðý ve hastalýklarý veya iç hastalýklarý uzman hekimleri tarafýndan reçete edilir. Oral antiviral tedavilerde ilk rapor süresi en fazla 6 ay, sonraki rapor süreleri bir yýlý geçemez.
4.2.13.A - Kronik Hepatit B tedavisi
(1) Ýlk tedaviye baþlamak için;
HBV DNA seviyesi: 10.000 (104) kopya/ml (2.000 IU/ml) veya üzerinde olan hastalar, bu durumun belirtildiði rapor ve eki tetkik sonuçlarýna (HBV DNA sonucu ve karaciðer biyopsi raporu) göre;
a) Eriþkin Hastalarda; Karaciðer biyopsisinde HAI >=6 veya fibrozis>= 2,
b) 2-18 yaþ grubu hastalarda; “ALT normalin üst sýnýrýnýn 2 katýndan daha yüksek ve karaciðer biyopsisinde HAI ≥4” veya “ALT düzeyine bakýlmaksýzýn fibrozis ≥ 2”,
olan hastalarýn tedavisine interferonlar veya pegile interferonlar veya oral antiviraller ile baþlanabilir.
(2) Ýnterferonlar veya pegile interferonlar ile tedavi;
a) Klasik interferonlarýn toplam dozu haftada 30 milyon, ayda 120 milyon üniteyi geçemez.
b) Eriþkin hastalarda interferonlar ve pegile interferonlar ALT deðeri normalin üst sýnýrýnýn 2 katýný geçen, HBeAg negatif olan ve HBV DNA ≤ 107 kopya/ml olan hastalar ile HBeAg pozitif olan ve HBV DNA ≤ 109 olan hastalarda kullanýlabilir. Ýnterferonlar ve pegile interferonlar kronik hepatit B hastalarýnda en fazla 48 hafta süreyle kullanýlabilir.
c) Çocuklarda interferon tedavi süresi 24 haftadýr. Bu grup hastalarda 24 haftalýk tedavinin bitiminden en az 1 yýl sonra bu maddenin birinci fýkrasýnýn b bendinde tarif edilen koþullarý yeniden taþýyan hastalara en fazla 24 haftalýk ikinci bir interferon tedavisi daha verilebilir.
(3) oral antiviral tedaviye
a) Eriþkin hastalarda; günde 100 mg lamivudin veya 600 mg telbivudin veya 245 mg tenofovir veya 0,5 mg entekavir ile baþlanýr.
b) 2-18 yaþ grubu hastalarda tedaviye lamivudin, 12-18 yaþ grubu hastalarda lamivudin veya tenofovir, 16-18 yaþ grubu hastalarda lamivudin veya tenofovir veya entekavir ile baþlanabilir. Çocuk hastalarda lamivudin tedavisine 3mg/kg/gün dozunda (günlük maksimum 100 mg), tenofovir tedavisine 245 mg/gün, entekavir tedavisine 0,5 mg/gündozunda baþlanabilir.
(4) Eriþkin hastalar oral antiviral tedavi altýndayken;
a) Lamivudin veya telbivudin tedavisinin 24 üncü haftasýnda HBV DNA 50 IU/ml (300 kopya/ml) ve üzerinde olan hastalarda diðer antiviraller kullanýlýr. Ancak bu tedavilerin 24 üncü haftasýnda HBV DNA 50 IU/ml (300 kopya/ml) altýnda ise baþka bir oral antiviral ajana geçilemez veya eklenemez.
b) Oral antiviral tedavisi alan hastalarda negatif olan HBV DNA’nýn pozitifleþmesi veya HBV DNA’nýn 10 kat yükselmesi ile baþka bir oral antiviral ajana geçilebilir veya almakta olduklarý tedaviye ikinci bir oral antiviral eklenebilir.
c) Tenofovir veya entekavir ile tedavi alan hastalarda birinci yýlýn sonunda halen “HBV DNA pozitif” olmasý durumunda bu iki antiviral arasýnda geçiþ yapýlabilir veya bu iki antiviral birlikte kullanýlabilir.
ç) Oral antiviral tedavisi alan hastalarda gebelik durumunda oral antiviral deðiþiminde bu koþullar aranmaz.
d) Kullanýlan antivirale karþý yan etki geliþmesi halinde koþul aranmaksýzýn baþka bir antivirale geçilebilir.
e) Oral antiviral deðiþimi ya da tedaviye yeni oral antiviral eklenmesi için, düzenlenecek yeni veya mevcut raporda bu durum belirtilir.
f) Adefovir tedavisinde koþul aranmaksýzýn tenofovir veya entekavire geçilebilir.
(5) Çocuk hastalar oral antiviral tedavi altýndayken;
a) Oral antiviral tedavisi alan hastalarda negatif olan HBV DNA’nýn pozitifleþmesi veya HBV DNA’nn 10 kat yükselmesi ile çocuðun yaþý göz önüne alýnarak tenofovir veya entekavire geçilebilir veya tenofovir veya entekavir eklenebilir.
b) Lamivudin tedavisinin 24 üncü haftasýnda HBV DNA 50 IU/ml (300 kopya/ml) ve üzerinde olan hastalarda çocuðun yaþý göz önüne alýnarak tenofovir veya entekavir kullanýlýr. Ancak lamivudin tedavisinin 24 üncü haftasýnda HBV DNA 50 IU/ml (300 kopya/ml) altýnda ise baþka bir oral antiviral ajana geçilemez veya eklenemez.
c) Tenofovir veya entekavir ile tedavi alan hastalarda birinci yýlýn sonunda halen “HBV DNA pozitif” olmasý durumunda bu iki antiviral arasýnda geçiþ yapýlabilir veya bu iki antiviral birlikte kullanýlabilir.
ç) Kullanýlan antivirale karþý yan etki geliþmesi halinde koþul aranmaksýzýn çocuðun yaþý göz önüne alýnarak baþka bir antivirale geçilebilir.
d) Oral antiviral deðiþimi ya da tedaviye yeni oral antiviral eklenmesi için, düzenlenecek yeni veya mevcut raporda bu durum belirtilir.
e) Adefovir tedavisinde koþul aranmaksýzýn çocuðun yaþý göz önüne alýnarak tenofovir veya entekavire geçilebilir.
(6) Oral antiviral tedavinin sonlandýrýlmasý;
a) Her yenilenen raporda tek baþýna HBsAg pozitifliði veya HBsAg negatifliði ile birlikte Anti-HBs negatifliði raporda belirtilmelidir.
b) Oral antiviral tedavi, HBsAg negatif hastalarda Anti-HBs pozitifleþtikten sonra en fazla 12 ay daha sürdürülür.
(7) Antiviral tedavi almakta olan hastalarýn raporlarýnýn yenilenmesinde, baþlama kriterlerinin hastanýn tedavisine baþladýðý tarihteki mevzuata uygun olduðu yeni raporda belirtilir.
4.2.13.B - Karaciðer sirozunda tedavi
(1) Karaciðer sirozunda HBV DNA (+) veya HCV RNA (+) olan hastalarda tedaviye baþlanýlabilir ve bu durum raporda belirtilir. Tedavi süreleri; HBV DNA (+) olanlar için kronik hepatit B tedavisinde, HCV RNA (+) olanlar için kronik hepatit C tedavisinde olduðu gibidir.
4.2.13.C - Ýmmünsupresif ilaç tedavisi, sitotoksik kemoterapi, monoklonal antikor tedavisi uygulanmakta olan hastalarda tedavi
(1) Ýmmünsupresif ilaç tedavisi veya sitotoksik kemoterapi veya monoklonal antikor tedavisi uygulanmakta olan HBsAg (+) hastalarda, ALT yüksekliði, HBV DNA pozitifliði ve karaciðer biyopsisi koþulu aranmaksýzýn uygulanmakta olan diðer tedavisi süresince ve bu tedavisinden sonraki en fazla 12 ay boyunca günde 100 mg lamivudin veya 600 mg telbivudin veya 245 mg tenofovir veya 0,5 mg entekavir kullanýlabilir. Ýmmünsupresif, sitotoksik kemoterapi ve monoklonal antikor tedavisine iliþkin ilaç raporunun tarih ve sayýsý reçetede belirtilir.
(2) Ýmmünsupresif ilaç tedavisi veya sitotoksik kemoterapi veya monoklonal antikor tedavisi uygulanmakta olan kronik hepatit B hastalarýnda ise tedavi süreleri ve ilaç seçimi kronik hepatit tedavi prensiplerinde belirlendiði þekildedir.
(3) HBsAg negatif olduðu durumlarda HBV DNA pozitifliði ve/veya Anti HBc pozitifliði durumlarýnda immünsupresif ilaç tedavisi veya sitotoksik kemoterapi veya monoklonal antikor tedavisi uygulanmakta olan hastalara ALT yüksekliði ve karaciðer biyopsisi koþulu aranmaksýzýn lamivudin veya telbivudin veya tenofovir veya entekavir kullanýlabilir. Söz konusu tedavilerin bitiminden sonraki en fazla 12 ay boyunca da antiviral tedavi kullanýlabilir.
4.2.13.Ç - HBV’ye baðlý karaciðer hastalýðýndan dolayý karaciðer transplantasyonu yapýlan hastalar veya Anti-Hbc(+) kiþiden karaciðer alan hastalarda tedavi
(1) HBV’ye baðlý karaciðer hastalýðýndan dolayý karaciðer transplantasyonu yapýlan hastalar veya Anti-HBc(+) kiþiden karaciðer alan hastalara; biyopsi, viral seroloji, ALT seviyesi yada HBV DNA bakýlmaksýzýn oral antiviral tedavi verilebilir.
4.2.13.D - Kronik Hepatit D (=Delta) tedavisi
(1) Delta ajanlý Kronik Hepatit B tanýsý konmuþ anti HDV(+) hastalarda interferon veya pegile interferonlar, kronik hepatit B’deki kullaným süre ve dozunda kullanýlabilir. Bu hastalardan Kronik Hepatit B tedavi koþullarýný taþýyanlarda tedaviye oral antiviral ilaçlardan biri eklenebilir. (Anti HDV(+) ve HBV DNA sonucu reçete veya raporda belirtilir.)
x
x
x
x
x
Ýlgili Kelimeler Listesi: hepatit tedavisi, hepatit b SUT 2014, sut uygulama, hepatit b tedavisinde ilaç ödeme koþullarý, hepatit c de tedavi ödeme, hepatit ve sirozda ilaç ödeme kuþullarý
Not: Aþaðýdaki mavi linklerden ilgili kelimeler için tek týkla site içi arama yapabilirsiniz..
Giriþ
4.2.13 - Hepatit tedavisi
(1) Akut ve kronik viral hepatit tedavisinde kullanýlan ilaçlar gastroenteroloji veya enfeksiyon hastalýklarý uzman hekimlerinden biri tarafýndan düzenlenen ilaç kullaným raporuna dayanýlarak bu uzman hekimler ile çocuk saðlýðý ve hastalýklarý veya iç hastalýklarý uzman hekimleri tarafýndan reçete edilir. Oral antiviral tedavilerde ilk rapor süresi en fazla 6 ay, sonraki rapor süreleri bir yýlý geçemez.
4.2.13.A - Kronik Hepatit B tedavisi
(1) Ýlk tedaviye baþlamak için;
HBV DNA seviyesi: 10.000 (104) kopya/ml (2.000 IU/ml) veya üzerinde olan hastalar, bu durumun belirtildiði rapor ve eki tetkik sonuçlarýna (HBV DNA sonucu ve karaciðer biyopsi raporu) göre;
a) Eriþkin Hastalarda; Karaciðer biyopsisinde HAI >=6 veya fibrozis>= 2,
b) 2-18 yaþ grubu hastalarda; “ALT normalin üst sýnýrýnýn 2 katýndan daha yüksek ve karaciðer biyopsisinde HAI ≥4” veya “ALT düzeyine bakýlmaksýzýn fibrozis ≥ 2”,
olan hastalarýn tedavisine interferonlar veya pegile interferonlar veya oral antiviraller ile baþlanabilir.
(2) Ýnterferonlar veya pegile interferonlar ile tedavi;
a) Klasik interferonlarýn toplam dozu haftada 30 milyon, ayda 120 milyon üniteyi geçemez.
b) Eriþkin hastalarda interferonlar ve pegile interferonlar ALT deðeri normalin üst sýnýrýnýn 2 katýný geçen, HBeAg negatif olan ve HBV DNA ≤ 107 kopya/ml olan hastalar ile HBeAg pozitif olan ve HBV DNA ≤ 109 olan hastalarda kullanýlabilir. Ýnterferonlar ve pegile interferonlar kronik hepatit B hastalarýnda en fazla 48 hafta süreyle kullanýlabilir.
c) Çocuklarda interferon tedavi süresi 24 haftadýr. Bu grup hastalarda 24 haftalýk tedavinin bitiminden en az 1 yýl sonra bu maddenin birinci fýkrasýnýn b bendinde tarif edilen koþullarý yeniden taþýyan hastalara en fazla 24 haftalýk ikinci bir interferon tedavisi daha verilebilir.
(3) oral antiviral tedaviye
a) Eriþkin hastalarda; günde 100 mg lamivudin veya 600 mg telbivudin veya 245 mg tenofovir veya 0,5 mg entekavir ile baþlanýr.
b) 2-18 yaþ grubu hastalarda tedaviye lamivudin, 12-18 yaþ grubu hastalarda lamivudin veya tenofovir, 16-18 yaþ grubu hastalarda lamivudin veya tenofovir veya entekavir ile baþlanabilir. Çocuk hastalarda lamivudin tedavisine 3mg/kg/gün dozunda (günlük maksimum 100 mg), tenofovir tedavisine 245 mg/gün, entekavir tedavisine 0,5 mg/gündozunda baþlanabilir.
(4) Eriþkin hastalar oral antiviral tedavi altýndayken;
a) Lamivudin veya telbivudin tedavisinin 24 üncü haftasýnda HBV DNA 50 IU/ml (300 kopya/ml) ve üzerinde olan hastalarda diðer antiviraller kullanýlýr. Ancak bu tedavilerin 24 üncü haftasýnda HBV DNA 50 IU/ml (300 kopya/ml) altýnda ise baþka bir oral antiviral ajana geçilemez veya eklenemez.
b) Oral antiviral tedavisi alan hastalarda negatif olan HBV DNA’nýn pozitifleþmesi veya HBV DNA’nýn 10 kat yükselmesi ile baþka bir oral antiviral ajana geçilebilir veya almakta olduklarý tedaviye ikinci bir oral antiviral eklenebilir.
c) Tenofovir veya entekavir ile tedavi alan hastalarda birinci yýlýn sonunda halen “HBV DNA pozitif” olmasý durumunda bu iki antiviral arasýnda geçiþ yapýlabilir veya bu iki antiviral birlikte kullanýlabilir.
ç) Oral antiviral tedavisi alan hastalarda gebelik durumunda oral antiviral deðiþiminde bu koþullar aranmaz.
d) Kullanýlan antivirale karþý yan etki geliþmesi halinde koþul aranmaksýzýn baþka bir antivirale geçilebilir.
e) Oral antiviral deðiþimi ya da tedaviye yeni oral antiviral eklenmesi için, düzenlenecek yeni veya mevcut raporda bu durum belirtilir.
f) Adefovir tedavisinde koþul aranmaksýzýn tenofovir veya entekavire geçilebilir.
(5) Çocuk hastalar oral antiviral tedavi altýndayken;
a) Oral antiviral tedavisi alan hastalarda negatif olan HBV DNA’nýn pozitifleþmesi veya HBV DNA’nn 10 kat yükselmesi ile çocuðun yaþý göz önüne alýnarak tenofovir veya entekavire geçilebilir veya tenofovir veya entekavir eklenebilir.
b) Lamivudin tedavisinin 24 üncü haftasýnda HBV DNA 50 IU/ml (300 kopya/ml) ve üzerinde olan hastalarda çocuðun yaþý göz önüne alýnarak tenofovir veya entekavir kullanýlýr. Ancak lamivudin tedavisinin 24 üncü haftasýnda HBV DNA 50 IU/ml (300 kopya/ml) altýnda ise baþka bir oral antiviral ajana geçilemez veya eklenemez.
c) Tenofovir veya entekavir ile tedavi alan hastalarda birinci yýlýn sonunda halen “HBV DNA pozitif” olmasý durumunda bu iki antiviral arasýnda geçiþ yapýlabilir veya bu iki antiviral birlikte kullanýlabilir.
ç) Kullanýlan antivirale karþý yan etki geliþmesi halinde koþul aranmaksýzýn çocuðun yaþý göz önüne alýnarak baþka bir antivirale geçilebilir.
d) Oral antiviral deðiþimi ya da tedaviye yeni oral antiviral eklenmesi için, düzenlenecek yeni veya mevcut raporda bu durum belirtilir.
e) Adefovir tedavisinde koþul aranmaksýzýn çocuðun yaþý göz önüne alýnarak tenofovir veya entekavire geçilebilir.
(6) Oral antiviral tedavinin sonlandýrýlmasý;
a) Her yenilenen raporda tek baþýna HBsAg pozitifliði veya HBsAg negatifliði ile birlikte Anti-HBs negatifliði raporda belirtilmelidir.
b) Oral antiviral tedavi, HBsAg negatif hastalarda Anti-HBs pozitifleþtikten sonra en fazla 12 ay daha sürdürülür.
(7) Antiviral tedavi almakta olan hastalarýn raporlarýnýn yenilenmesinde, baþlama kriterlerinin hastanýn tedavisine baþladýðý tarihteki mevzuata uygun olduðu yeni raporda belirtilir.
4.2.13.B - Karaciðer sirozunda tedavi
(1) Karaciðer sirozunda HBV DNA (+) veya HCV RNA (+) olan hastalarda tedaviye baþlanýlabilir ve bu durum raporda belirtilir. Tedavi süreleri; HBV DNA (+) olanlar için kronik hepatit B tedavisinde, HCV RNA (+) olanlar için kronik hepatit C tedavisinde olduðu gibidir.
4.2.13.C - Ýmmünsupresif ilaç tedavisi, sitotoksik kemoterapi, monoklonal antikor tedavisi uygulanmakta olan hastalarda tedavi
(1) Ýmmünsupresif ilaç tedavisi veya sitotoksik kemoterapi veya monoklonal antikor tedavisi uygulanmakta olan HBsAg (+) hastalarda, ALT yüksekliði, HBV DNA pozitifliði ve karaciðer biyopsisi koþulu aranmaksýzýn uygulanmakta olan diðer tedavisi süresince ve bu tedavisinden sonraki en fazla 12 ay boyunca günde 100 mg lamivudin veya 600 mg telbivudin veya 245 mg tenofovir veya 0,5 mg entekavir kullanýlabilir. Ýmmünsupresif, sitotoksik kemoterapi ve monoklonal antikor tedavisine iliþkin ilaç raporunun tarih ve sayýsý reçetede belirtilir.
(2) Ýmmünsupresif ilaç tedavisi veya sitotoksik kemoterapi veya monoklonal antikor tedavisi uygulanmakta olan kronik hepatit B hastalarýnda ise tedavi süreleri ve ilaç seçimi kronik hepatit tedavi prensiplerinde belirlendiði þekildedir.
(3) HBsAg negatif olduðu durumlarda HBV DNA pozitifliði ve/veya Anti HBc pozitifliði durumlarýnda immünsupresif ilaç tedavisi veya sitotoksik kemoterapi veya monoklonal antikor tedavisi uygulanmakta olan hastalara ALT yüksekliði ve karaciðer biyopsisi koþulu aranmaksýzýn lamivudin veya telbivudin veya tenofovir veya entekavir kullanýlabilir. Söz konusu tedavilerin bitiminden sonraki en fazla 12 ay boyunca da antiviral tedavi kullanýlabilir.
4.2.13.Ç - HBV’ye baðlý karaciðer hastalýðýndan dolayý karaciðer transplantasyonu yapýlan hastalar veya Anti-Hbc(+) kiþiden karaciðer alan hastalarda tedavi
(1) HBV’ye baðlý karaciðer hastalýðýndan dolayý karaciðer transplantasyonu yapýlan hastalar veya Anti-HBc(+) kiþiden karaciðer alan hastalara; biyopsi, viral seroloji, ALT seviyesi yada HBV DNA bakýlmaksýzýn oral antiviral tedavi verilebilir.
4.2.13.D - Kronik Hepatit D (=Delta) tedavisi
(1) Delta ajanlý Kronik Hepatit B tanýsý konmuþ anti HDV(+) hastalarda interferon veya pegile interferonlar, kronik hepatit B’deki kullaným süre ve dozunda kullanýlabilir. Bu hastalardan Kronik Hepatit B tedavi koþullarýný taþýyanlarda tedaviye oral antiviral ilaçlardan biri eklenebilir. (Anti HDV(+) ve HBV DNA sonucu reçete veya raporda belirtilir.)
Ýlgili Kelimeler Listesi: hepatit tedavisi, hepatit b SUT 2014, sut uygulama, hepatit b tedavisinde ilaç ödeme koþullarý, hepatit c de tedavi ödeme, hepatit ve sirozda ilaç ödeme kuþullarý
Not: Aþaðýdaki mavi linklerden ilgili kelimeler için tek týkla site içi arama yapabilirsiniz..