Çocuklardaki psikolojik sorunlarý deðerlendirmek amacýyla Finlandiyalý araþtýrmacýlar 1981 yýlýnda 2556 çocuk üzerinde bir çalýþma yapmýþ ve 8 yaþlarýndan itibaren erken yetiþkinlik dönemlerine kadar takip alýna almýþlardýr. Bu erkek çocuklar farklý gruplara ayrýlmýþtýr: hem davranýþ bozukluklarý hem de depresyon veya anksiyete gibi içselleþtirme bozukluklarý olanlar; sadece davranýþ bozukluklarý olanlar; sadece dikkat sorunu olanlar; sadece içselleþtirme bozukluklarý olanlar; kendilerini çok yüksek oranda endiþeli olarak tanýmlayan ve fakat ebeveynleri veya diðer gözlemciler tarafýndan psikolojik sorunlarýnýn olmadýðý düþünülen erkek çocuklar. Askeri psikiyatrik taný kayýtlarýndan, suça yönelik eylemler ve uyuþturucu suçlarý hakkýndaki polis kayýtlarýndan alýnan veriler ve ergenlik sonrasý ve erken yetiþkinlik dönemlerinde sorunlar yaþayan kiþilerin kendilerinden alýnan bilgiler analiz edilmiþtir.

Sonuçlar göstermektedir ki; 8 yaþýndaki hem davranýþ hem de içselleþtirme bozukluklarý olan çocuklarda en kötü sonuçlar görülmekte ve takip sürecinin ilerleyen dönemlerinde psikiyatrik bozukluklar yaþama, suça yönelik eylemlerde bulunma ve kendi kendilerinin tanýmladýðý sorunlarý yaþama riskleri en yüksek olmaktadýr. Bu erkek çocuklarýn takip süreci boyunca %62’sinde psikiyatrik bozukluklar ya da suça yönelik eylemler veya bunlarýn her ikisi birden görülmüþtür.

 

Bu çocuklar çalýþma kapsamýndaki çocuklarýn sadece %4’ünü oluþturuyor olsa da, takip süreci boyunca bütün suça yönelik eylemlerin %26’sýnda rol oynamýþlardýr.

 

 Aksine, içselleþtirme sorunlarý olmayýp davranýþ bozukluklarý olan çocuklarda ve dikkat sorunlarý olan çocuklarda antisosyal kiþilik bozukluðu ve suça yönelik eylem riski adý geçen gruba oranla daha düþük olsa da akranlarýna oranla daha yüksek olmuþtur.

Dolayýsýyla, açýk þekilde görülmektedir ki çocukluk çaðýnda mental ve psikolojik sorunlar yaþayan çocuklarda, uzun vadede topluma yük oluþturma riski daha yüksektir. Bunun önlenmesi için, çocukluk ve ergenlik dönemine iliþkin psikiyatrik, eðitimsel ve sosyal hizmetlerin çocukluk dönemine odaklanmasý gerekmektedir.

 

Kaynak: Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry

Çocuklardaki psikolojik sorunlarý deðerlendirmek amacýyla Finlandiyalý araþtýrmacýlar 1981 yýlýnda 2556 çocuk üzerinde bir çalýþma yapmýþ ve 8 yaþlarýndan itibaren erken yetiþkinlik dönemlerine kadar takip alýna almýþlardýr. Bu erkek çocuklar farklý gruplara ayrýlmýþtýr: hem davranýþ bozukluklarý hem de depresyon veya anksiyete gibi içselleþtirme bozukluklarý olanlar; sadece davranýþ bozukluklarý olanlar; sadece dikkat sorunu olanlar; sadece içselleþtirme bozukluklarý olanlar; kendilerini çok yüksek oranda endiþeli olarak tanýmlayan ve fakat ebeveynleri veya diðer gözlemciler tarafýndan psikolojik sorunlarýnýn olmadýðý düþünülen erkek çocuklar. Askeri psikiyatrik taný kayýtlarýndan, suça yönelik eylemler ve uyuþturucu suçlarý hakkýndaki polis kayýtlarýndan alýnan veriler ve ergenlik sonrasý ve erken yetiþkinlik dönemlerinde sorunlar yaþayan kiþilerin kendilerinden alýnan bilgiler analiz edilmiþtir.

Sonuçlar göstermektedir ki; 8 yaþýndaki hem davranýþ hem de içselleþtirme bozukluklarý olan çocuklarda en kötü sonuçlar görülmekte ve takip sürecinin ilerleyen dönemlerinde psikiyatrik bozukluklar yaþama, suça yönelik eylemlerde bulunma ve kendi kendilerinin tanýmladýðý sorunlarý yaþama riskleri en yüksek olmaktadýr. Bu erkek çocuklarýn takip süreci boyunca %62’sinde psikiyatrik bozukluklar ya da suça yönelik eylemler veya bunlarýn her ikisi birden görülmüþtür.

 

Bu çocuklar çalýþma kapsamýndaki çocuklarýn sadece %4’ünü oluþturuyor olsa da, takip süreci boyunca bütün suça yönelik eylemlerin %26’sýnda rol oynamýþlardýr.

 

 Aksine, içselleþtirme sorunlarý olmayýp davranýþ bozukluklarý olan çocuklarda ve dikkat sorunlarý olan çocuklarda antisosyal kiþilik bozukluðu ve suça yönelik eylem riski adý geçen gruba oranla daha düþük olsa da akranlarýna oranla daha yüksek olmuþtur.

Dolayýsýyla, açýk þekilde görülmektedir ki çocukluk çaðýnda mental ve psikolojik sorunlar yaþayan çocuklarda, uzun vadede topluma yük oluþturma riski daha yüksektir. Bunun önlenmesi için, çocukluk ve ergenlik dönemine iliþkin psikiyatrik, eðitimsel ve sosyal hizmetlerin çocukluk dönemine odaklanmasý gerekmektedir.

 

Kaynak: Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry