Anneler-babalar ve çocuklar, "dostlar alýþveriþte görsün" hayat tarzýyla, hakiki bütçelerini aþan "þeyler" satýn almakla meþguller. Hem de kendilerinden ve birbirlerinden uzaklaþma pahasýna. Birçok ailede, ailenin her üyesinin ayrý birer cep telefonu, bireysel hattý, televizyonu, bilgisayarý var. Çekirdek aile, atomlarýna ayrýlmýþ durumda. Eskiden ailecek birlikte olunan oturma odalý evler, otel gibi kullanýlan çok odalý evlere dönüþtü.

Kitap okumak, kitaba dokunmak, kitabý koklamak, mektuplaþmak, jestiyle-mimiðiyle yüz yüze duygularý paylaþmak gibi hakiki deneyimlerin yerini; teknolojik ürünlerle e-kitap okumak , e-mailleþmek, chat-leþmek, mesajlaþmak sanallýðý aldý.

Birkaç sahici arkadaþ yerine, yüzlerce sanal arkadaþý var çocuklarýn artýk.

Teknolojinin sunduðu sanal dünya, insanlara baþka bir kimlik yaratma imkaný veriyor. Beðenmediðiniz tüm özelliklerinizi sanal dünyada deðiþtirebiliyorsunuz. Hatta sanal hayatýnýzdaki kimliðinizden sýkýlýrsanýz, yeni bir kimlik oluþturup her þeye yeniden baþlayabiliyorsunuz. Teknoloji sayesinde istediðiniz kiþi olmak çok daha kolay! Belki de bu nedenle, çoðu kiþinin sanal ortamdaki özenle dizayn edilmiþ "profili" ile doðal görünümleri birbirine benzemiyor. Ýnternet; hayal dünyasýnýn, gerçekler dünyasýný gölgede býrakmasýna neden oluyor. Olmadýðýnýz kiþi olmanýzý kolaylaþtýrýyor ve bu "alternatif kimlik" daha çekici, ama sahte oluyor. Kendi sanal gerçekliðinizi oluþturabiliyorsunuz, "sahte gerçeklik". Birçok insan için sanal kimliði, gerçek kimliði kadar önemli hale geliyor.

Çocuklarýn ve gençlerin yaþamlarýnýn önemli bir bölümü sanal dünyada geçmeye baþladý. Teknolojik ürünlerle aþýrý mesai nedeniyle çocuðun; ailesiyle, arkadaþlarýyla hatta kendisiyle arasýndaki  mesafe açýlýyor.

Çocuðun, kendi potansiyellerini keþfetmesi ve hayallerini gerçekleþtirmesi ketleniyor.

Teknolojiyle uyuþturulmuþ olan, hiçbir þey amaçlamayan ve hiçbir þey yapmayan çocuklara yeni sýfatlar yakýþtýrýlýyor: "dijital büyüyen çocuklar, net nesli, milenyum edisyonu, bezmiþ sinekler" benzetmeleri yapanlarýn yanýsýra "tarihteki en pahalý pazarlama hatasý" diyenlere kadar. Teknolojinin aþýrý kullanýmý, çocuktaki baðýmlýlýk eðilimini arttýrýyor, baðýmsýzlaþmayý ketliyor ve Gary Zukav’ýn söylediði gibi "hiçbir baðýmlýlýk, nesnesi tarafýndan asla tatmin edilemiyor". Bildiðimiz baðýmlýlýk kavramlarýnýn arasýna "internet baðýmlýlýðý, oyun baðýmlýlýðý, TV baðýmlýlýðý" gibi yeni kavramlar giriyor.

Akvaryumda balýk beslemek keyifli ve gerçek bir sorumluluktu, þimdi ise dijital hayvanlar besleniyor. Okul ödevlerini internetten hazýr indirmenin ne gibi bedelleri olduðunu, daha þimdiden görmeye baþladýk. Sindirerek öðrenme yerine, hap þeklinde bulma ve yutma çok daha raðbet görüyor artýk. Teknolojik oyunlar; dikkat, algý, muhakeme, göz-el koordinasyonu gibi bazý zihinsel iþlevlerin geliþiminde yararlý bulunmasýna karþýn, çocuðun gerçek anlamdaki oyun faaliyetini olumsuz etkiler.

Oysa ki; doðal oyun faaliyetlerinin çocuðun psikososyal geliþimindeki iþlevi büyüktür,

Doðal oyunlarýn çocuklarda ruhsal iyileþtirici faydalarý vardýr ve bu nedenle çocuk psikoterapisinde tedavi edici bir yöntem olarak çocuðun serbest çaðrýþýmlarýyla oyun oynamasý sýk kullanýlýr. Teknolojiyle kurallandýrýlmamýþ ve özgürce oynanabilen oyunlar; çocuðun yaratýcýlýk ortamlarýdýr ve gerçek dünyayla hayal dünyasý arasýndaki köprü kurmasýný saðlarlar. Düþününce yüzümüzde tebessüm oluþturabilen sadeliklerle aramýza teknoloji giriyor. Çocukluðun özel anlarý yok oluyor: "uçurtma, topaç, ip, makara, gazoz kapaðý, misket, kum, kova, kale, su, toprak, çimen, aðaç, arsa, top, istop, yakartop, uzun eþek, birdirbir, körebe, sek sek, tebeþir, ip atlama, beþ taþ, saklambaç, evcilik, "ortada sýçan", "kutu kutu pense", "yað satarým bal satarým", "üç korner bir penaltý" ...

Teknolojik oyunlarýn çoðu; çocuðun ana dilini düzgün öðrenmeyi olumsuz etkileyebiliyor.

Bazý bilgisayar oyunlarý veya TV programlarý; çocuklarda uyku bozukluklarýna yol açabiliyor, çocuktaki saldýrgan dürtüleri harekete geçirebiliyor, þiddet davranýþýný artabiliyor, çocuðu saldýrganlýða karþý duyarsýzlaþtýrabiliyor.

Ýliþkilerde rekabetçiliðin ve "ne pahasýna olursa olsun kazanmanýn" ön plana çýkmasýna neden olabiliyor. Teknolojik imkanlar; çocuðu sabýrsýzlaþtýrabiliyor, sýnýrsýzlaþtýrabiliyor,

Çocukta bireyselliðin aþýrýlýðýna ve kollektif oyunlardan-iþbirliðinden uzaklaþmasýna neden olabiliyor. Teknolojiyi kullanýrken; çocuk, sadece kendi anlýk ihtiyaçlarýna odaklanabiliyor. Bu da çocuðun orta ve uzun vadede yaþamdan soyutlanmasýna, yalnýzlaþmasýna, asosyalleþmesine neden oluyor. Teknolojiyle kolayca ulaþýlabilen pornografik yayýnlar; bazý çocuklarda aþýrý uyarýlmaya, suçluluk duygularýna, cinsellikle ilgili saðlýksýz imajlarýn oluþmasýna neden olabiliyor.

Teknoloji aracýlýðýyla çocuklar, cinsel istismara açýk hale gelebiliyorlar.

Teknoloji; çocuklarý, doðaldan ve doðadan uzaklaþtýrýyor.

Çocuðun duygusal kapasitesini sýðlaþtýrýyor.

Çocuðun iç dünyasýnýn ve hayal gücünün fakirleþmesine neden oluyor. Manevi geliþim bodur kalýyor. Hiç büyümeyen çocuklara dönüþebiliyorlar.

Teknolojik ürünler ve medya; çocuklarý, ergenleri ve yetiþkinleri yani herkesi baþtan çýkarýp, hakiki deðerlerinden uzaklaþtýrýyor. Özünde birbirinden farklý olan insanlar zamanla, birbirlerine benzemeye baþlýyorlar.

San Diego Eyalet Üniversitesi Psikoloji Bölümü Öðretim Üyesi Dr. Jean Twenge: “enflasyon göz önünde bulundurulduðu halde, 2000’lerin çocuklarý, anne ve babalarýnýn ayný yaþlardayken harcadýklarýndan % 500 daha fazla para harcýyorlar” diyor. “Havalý olmak için gereken malzemeler her yýl daha pahalýya mal oluyor. Çocuklar büyüdükçe, talepleri de pahalý teknolojik ürünleri içerecek þekilde artýyor. Narsisizmin baþlýca özelliklerinden biri olan, her þeyin en iyisini hak ettiðine inanmanýn kaynaklarýndan biri budur.” Orta ve üst sosyoekonomik sýnýfta; maliyeti yüksek, maneviyatý düþük doðum günü partileri ve müsrifçe hediyeler neredeyse standardize olmuþ durumda. 

Narsisistik Çocuklar mý Yaratýyoruz ? 

Evet. Anneler ve babalar otorite figürü olmaktansa iþin kolayýna kaçýyorlar. Maalesef, çocuklarýnýn “arkadaþý” olmayý yeðliyorlar ve bunu da iyi bir þey sanýyorlar. Lütfen çocuðunuzun arkadaþý deðil, ebeveyni olun. Çocuðunuza þefkatle yaklaþýn ama onunla yüzgöz olmayýn. Çünkü çocuðunuzun sýnýrlara ihtiyacý var. Aksi halde sýnýrsýz, doyumsuz ve her þeyi kendine hak gören insanlara dönüþüyorlar. Ebeveynin çocuðuna müsamahakar tutumu; çocuðun, ebeveynini maddi-manevi suistimal etmesiyle sonuçlanýyor.

Çocuklara sunulan ölçüsüz imkanlar, onlara, hiçbir sorumluluk üstlenmeden, çaba sarf etmeden, her þeyin en iyisine layýk olduklarýna inandýklarý bir yaþam görüþü öðretiyor. Ýleri yaþlarda, yaþamýn hakiki zorluklarýyla karþýlaþtýklarýnda da büyük hayal kýrýklýklarý ve yetersizlik duygularý yaþýyorlar.

Çocuðunuzun her talebine “evet ya da hayýr” ile karþýlýk vermek yerine, ona sýnýrlý seçim hakký tanýyýn. Sorumluluk almayý ve uzlaþmayý öðretin. Ailenizin ortak konularýnda çocuðunuzu kararlara dahil edin ama son kararý çocuðuna býrakan ebeveynlerden de olmayýn. Ebeveyn sorumluluðunuzu ve insiyatifinizi gösterin. Ailenizde sýnýrlar, roller ve otorite karýþmasýn. Kimin anne, kimin baba, kimin çocuk olduðu bulanýklaþmasýn.

Çocuk, seçim yapmaktan keyif alýyor ama bedelini ödemesi gerekmiyorsa, istediði her þeye hak iddia eden bir tutum geliþtirebilir.

Çocuðunuza, “ne pahasýna olursa olsun elde etmeye çalýþan” tutumlar öðretmeyin.

Tam olarak ne istediðini bilmeyen ama “ýsrarla bir þeyler isteyen” çocuklarýn maymun iþtahlarý ölçüsüzce beslendiðinde, yaþamlarýnýn ilerleyen yýllarýnda, ne istediðini bilmeyen tatminsiz yetiþkinlere dönüþüyorlar ve o yetiþkinler, neler satýn alsalar da içlerinde giderilemeyen bir boþluk hissiyle, yani manevi açlýkla yaþamlarýný sürdürüyorlar.

Savurganlýðýna ve sýnýrsýzlýðýna göz yumulan çocuklar, ileri yaþlarda alkol-madde baðýmlýlýðýna ve suç eðilimine neden olabiliyor.

Anne ve babalar, kral ve kraliçe olmadýklarýný bir an önce öðrenmeliler. Sonrasýnda da; çocuklarýna prens veya prenses muamelesi yapmamayý. Tabi ki çocuklarýn birer kurbaða olmadýklarýný da unutmamak kaydýyla. Çocuklarýmýza, dünyanýn etraflarýnda dönmediðini anlamalarýna yardýmcý olabiliriz. Tabii bunu önce biz bilirsek !

Ýnternette dolaþmak, web sitesinde buluþmak, materyalizm, Çocuklarýn, yeteneklerini tribünlere göstermesi için televizyona çýkarýlma veya internete düþürülme yaþý bakalým daha ne kadar inecek ? Birçok çocuðun en iyi model cep telefonu var artýk. Günümüz dünyasýndaki mevcut yoksulluklara raðmen, pervasýzca devam eden bu müsrifliði çok sorumsuzca buluyorum. Tabii ki bu öncelikle, ebeveynlerin sorumsuzluðu. Sorumsuzluklar, nesilden nesile aktarýlýyor. Ebeveyn sorumluluðu ya da evlat sorumluluðu kavramlarýnýn altýný oyan cilalý bir kimliðimiz var artýk, adý da: tüketicilik. Yeni çaðda; anne, baba, çocuk, anneanne, dede hepimiz, her konuda potansiyel müþterileriz maalesef.

Çaðýmýzda, materyalizm ile teknoloji kolkola koþuyor ve tüm insanlarý peþinden sürüklüyor.

Toplumsal deðiþimler öncelikle gençleri vuruyor, çünkü gençler deðiþimden daha çabuk etkileniyor.

Anneler-babalar ve çocuklar, "dostlar alýþveriþte görsün" hayat tarzýyla, hakiki bütçelerini aþan "þeyler" satýn almakla meþguller. Hem de kendilerinden ve birbirlerinden uzaklaþma pahasýna. Birçok ailede, ailenin her üyesinin ayrý birer cep telefonu, bireysel hattý, televizyonu, bilgisayarý var. Çekirdek aile, atomlarýna ayrýlmýþ durumda. Eskiden ailecek birlikte olunan oturma odalý evler, otel gibi kullanýlan çok odalý evlere dönüþtü.

Kitap okumak, kitaba dokunmak, kitabý koklamak, mektuplaþmak, jestiyle-mimiðiyle yüz yüze duygularý paylaþmak gibi hakiki deneyimlerin yerini; teknolojik ürünlerle e-kitap okumak , e-mailleþmek, chat-leþmek, mesajlaþmak sanallýðý aldý.

Birkaç sahici arkadaþ yerine, yüzlerce sanal arkadaþý var çocuklarýn artýk.

Teknolojinin sunduðu sanal dünya, insanlara baþka bir kimlik yaratma imkaný veriyor. Beðenmediðiniz tüm özelliklerinizi sanal dünyada deðiþtirebiliyorsunuz. Hatta sanal hayatýnýzdaki kimliðinizden sýkýlýrsanýz, yeni bir kimlik oluþturup her þeye yeniden baþlayabiliyorsunuz. Teknoloji sayesinde istediðiniz kiþi olmak çok daha kolay! Belki de bu nedenle, çoðu kiþinin sanal ortamdaki özenle dizayn edilmiþ "profili" ile doðal görünümleri birbirine benzemiyor. Ýnternet; hayal dünyasýnýn, gerçekler dünyasýný gölgede býrakmasýna neden oluyor. Olmadýðýnýz kiþi olmanýzý kolaylaþtýrýyor ve bu "alternatif kimlik" daha çekici, ama sahte oluyor. Kendi sanal gerçekliðinizi oluþturabiliyorsunuz, "sahte gerçeklik". Birçok insan için sanal kimliði, gerçek kimliði kadar önemli hale geliyor.

Çocuklarýn ve gençlerin yaþamlarýnýn önemli bir bölümü sanal dünyada geçmeye baþladý. Teknolojik ürünlerle aþýrý mesai nedeniyle çocuðun; ailesiyle, arkadaþlarýyla hatta kendisiyle arasýndaki  mesafe açýlýyor.

Çocuðun, kendi potansiyellerini keþfetmesi ve hayallerini gerçekleþtirmesi ketleniyor.

Teknolojiyle uyuþturulmuþ olan, hiçbir þey amaçlamayan ve hiçbir þey yapmayan çocuklara yeni sýfatlar yakýþtýrýlýyor: "dijital büyüyen çocuklar, net nesli, milenyum edisyonu, bezmiþ sinekler" benzetmeleri yapanlarýn yanýsýra "tarihteki en pahalý pazarlama hatasý" diyenlere kadar. Teknolojinin aþýrý kullanýmý, çocuktaki baðýmlýlýk eðilimini arttýrýyor, baðýmsýzlaþmayý ketliyor ve Gary Zukav’ýn söylediði gibi "hiçbir baðýmlýlýk, nesnesi tarafýndan asla tatmin edilemiyor". Bildiðimiz baðýmlýlýk kavramlarýnýn arasýna "internet baðýmlýlýðý, oyun baðýmlýlýðý, TV baðýmlýlýðý" gibi yeni kavramlar giriyor.

Akvaryumda balýk beslemek keyifli ve gerçek bir sorumluluktu, þimdi ise dijital hayvanlar besleniyor. Okul ödevlerini internetten hazýr indirmenin ne gibi bedelleri olduðunu, daha þimdiden görmeye baþladýk. Sindirerek öðrenme yerine, hap þeklinde bulma ve yutma çok daha raðbet görüyor artýk. Teknolojik oyunlar; dikkat, algý, muhakeme, göz-el koordinasyonu gibi bazý zihinsel iþlevlerin geliþiminde yararlý bulunmasýna karþýn, çocuðun gerçek anlamdaki oyun faaliyetini olumsuz etkiler.

Oysa ki; doðal oyun faaliyetlerinin çocuðun psikososyal geliþimindeki iþlevi büyüktür,

Doðal oyunlarýn çocuklarda ruhsal iyileþtirici faydalarý vardýr ve bu nedenle çocuk psikoterapisinde tedavi edici bir yöntem olarak çocuðun serbest çaðrýþýmlarýyla oyun oynamasý sýk kullanýlýr. Teknolojiyle kurallandýrýlmamýþ ve özgürce oynanabilen oyunlar; çocuðun yaratýcýlýk ortamlarýdýr ve gerçek dünyayla hayal dünyasý arasýndaki köprü kurmasýný saðlarlar. Düþününce yüzümüzde tebessüm oluþturabilen sadeliklerle aramýza teknoloji giriyor. Çocukluðun özel anlarý yok oluyor: "uçurtma, topaç, ip, makara, gazoz kapaðý, misket, kum, kova, kale, su, toprak, çimen, aðaç, arsa, top, istop, yakartop, uzun eþek, birdirbir, körebe, sek sek, tebeþir, ip atlama, beþ taþ, saklambaç, evcilik, "ortada sýçan", "kutu kutu pense", "yað satarým bal satarým", "üç korner bir penaltý" ...

Teknolojik oyunlarýn çoðu; çocuðun ana dilini düzgün öðrenmeyi olumsuz etkileyebiliyor.

Bazý bilgisayar oyunlarý veya TV programlarý; çocuklarda uyku bozukluklarýna yol açabiliyor, çocuktaki saldýrgan dürtüleri harekete geçirebiliyor, þiddet davranýþýný artabiliyor, çocuðu saldýrganlýða karþý duyarsýzlaþtýrabiliyor.

Ýliþkilerde rekabetçiliðin ve "ne pahasýna olursa olsun kazanmanýn" ön plana çýkmasýna neden olabiliyor. Teknolojik imkanlar; çocuðu sabýrsýzlaþtýrabiliyor, sýnýrsýzlaþtýrabiliyor,

Çocukta bireyselliðin aþýrýlýðýna ve kollektif oyunlardan-iþbirliðinden uzaklaþmasýna neden olabiliyor. Teknolojiyi kullanýrken; çocuk, sadece kendi anlýk ihtiyaçlarýna odaklanabiliyor. Bu da çocuðun orta ve uzun vadede yaþamdan soyutlanmasýna, yalnýzlaþmasýna, asosyalleþmesine neden oluyor. Teknolojiyle kolayca ulaþýlabilen pornografik yayýnlar; bazý çocuklarda aþýrý uyarýlmaya, suçluluk duygularýna, cinsellikle ilgili saðlýksýz imajlarýn oluþmasýna neden olabiliyor.

Teknoloji aracýlýðýyla çocuklar, cinsel istismara açýk hale gelebiliyorlar.

Teknoloji; çocuklarý, doðaldan ve doðadan uzaklaþtýrýyor.

Çocuðun duygusal kapasitesini sýðlaþtýrýyor.

Çocuðun iç dünyasýnýn ve hayal gücünün fakirleþmesine neden oluyor. Manevi geliþim bodur kalýyor. Hiç büyümeyen çocuklara dönüþebiliyorlar.

Teknolojik ürünler ve medya; çocuklarý, ergenleri ve yetiþkinleri yani herkesi baþtan çýkarýp, hakiki deðerlerinden uzaklaþtýrýyor. Özünde birbirinden farklý olan insanlar zamanla, birbirlerine benzemeye baþlýyorlar.

San Diego Eyalet Üniversitesi Psikoloji Bölümü Öðretim Üyesi Dr. Jean Twenge: “enflasyon göz önünde bulundurulduðu halde, 2000’lerin çocuklarý, anne ve babalarýnýn ayný yaþlardayken harcadýklarýndan % 500 daha fazla para harcýyorlar” diyor. “Havalý olmak için gereken malzemeler her yýl daha pahalýya mal oluyor. Çocuklar büyüdükçe, talepleri de pahalý teknolojik ürünleri içerecek þekilde artýyor. Narsisizmin baþlýca özelliklerinden biri olan, her þeyin en iyisini hak ettiðine inanmanýn kaynaklarýndan biri budur.” Orta ve üst sosyoekonomik sýnýfta; maliyeti yüksek, maneviyatý düþük doðum günü partileri ve müsrifçe hediyeler neredeyse standardize olmuþ durumda. 

Narsisistik Çocuklar mý Yaratýyoruz ? 

Evet. Anneler ve babalar otorite figürü olmaktansa iþin kolayýna kaçýyorlar. Maalesef, çocuklarýnýn “arkadaþý” olmayý yeðliyorlar ve bunu da iyi bir þey sanýyorlar. Lütfen çocuðunuzun arkadaþý deðil, ebeveyni olun. Çocuðunuza þefkatle yaklaþýn ama onunla yüzgöz olmayýn. Çünkü çocuðunuzun sýnýrlara ihtiyacý var. Aksi halde sýnýrsýz, doyumsuz ve her þeyi kendine hak gören insanlara dönüþüyorlar. Ebeveynin çocuðuna müsamahakar tutumu; çocuðun, ebeveynini maddi-manevi suistimal etmesiyle sonuçlanýyor.

Çocuklara sunulan ölçüsüz imkanlar, onlara, hiçbir sorumluluk üstlenmeden, çaba sarf etmeden, her þeyin en iyisine layýk olduklarýna inandýklarý bir yaþam görüþü öðretiyor. Ýleri yaþlarda, yaþamýn hakiki zorluklarýyla karþýlaþtýklarýnda da büyük hayal kýrýklýklarý ve yetersizlik duygularý yaþýyorlar.

Çocuðunuzun her talebine “evet ya da hayýr” ile karþýlýk vermek yerine, ona sýnýrlý seçim hakký tanýyýn. Sorumluluk almayý ve uzlaþmayý öðretin. Ailenizin ortak konularýnda çocuðunuzu kararlara dahil edin ama son kararý çocuðuna býrakan ebeveynlerden de olmayýn. Ebeveyn sorumluluðunuzu ve insiyatifinizi gösterin. Ailenizde sýnýrlar, roller ve otorite karýþmasýn. Kimin anne, kimin baba, kimin çocuk olduðu bulanýklaþmasýn.

Çocuk, seçim yapmaktan keyif alýyor ama bedelini ödemesi gerekmiyorsa, istediði her þeye hak iddia eden bir tutum geliþtirebilir.

Çocuðunuza, “ne pahasýna olursa olsun elde etmeye çalýþan” tutumlar öðretmeyin.

Tam olarak ne istediðini bilmeyen ama “ýsrarla bir þeyler isteyen” çocuklarýn maymun iþtahlarý ölçüsüzce beslendiðinde, yaþamlarýnýn ilerleyen yýllarýnda, ne istediðini bilmeyen tatminsiz yetiþkinlere dönüþüyorlar ve o yetiþkinler, neler satýn alsalar da içlerinde giderilemeyen bir boþluk hissiyle, yani manevi açlýkla yaþamlarýný sürdürüyorlar.

Savurganlýðýna ve sýnýrsýzlýðýna göz yumulan çocuklar, ileri yaþlarda alkol-madde baðýmlýlýðýna ve suç eðilimine neden olabiliyor.

Anne ve babalar, kral ve kraliçe olmadýklarýný bir an önce öðrenmeliler. Sonrasýnda da; çocuklarýna prens veya prenses muamelesi yapmamayý. Tabi ki çocuklarýn birer kurbaða olmadýklarýný da unutmamak kaydýyla. Çocuklarýmýza, dünyanýn etraflarýnda dönmediðini anlamalarýna yardýmcý olabiliriz. Tabii bunu önce biz bilirsek !

Ýnternette dolaþmak, web sitesinde buluþmak, materyalizm, Çocuklarýn, yeteneklerini tribünlere göstermesi için televizyona çýkarýlma veya internete düþürülme yaþý bakalým daha ne kadar inecek ? Birçok çocuðun en iyi model cep telefonu var artýk. Günümüz dünyasýndaki mevcut yoksulluklara raðmen, pervasýzca devam eden bu müsrifliði çok sorumsuzca buluyorum. Tabii ki bu öncelikle, ebeveynlerin sorumsuzluðu. Sorumsuzluklar, nesilden nesile aktarýlýyor. Ebeveyn sorumluluðu ya da evlat sorumluluðu kavramlarýnýn altýný oyan cilalý bir kimliðimiz var artýk, adý da: tüketicilik. Yeni çaðda; anne, baba, çocuk, anneanne, dede hepimiz, her konuda potansiyel müþterileriz maalesef.

Çaðýmýzda, materyalizm ile teknoloji kolkola koþuyor ve tüm insanlarý peþinden sürüklüyor.

Toplumsal deðiþimler öncelikle gençleri vuruyor, çünkü gençler deðiþimden daha çabuk etkileniyor.