Acý çekmek hepimizin kaçýndýðý bir davranýþtýr.Ama, çevrenizde muhakkak acý çekmekten hoþlanan birileri de vardýr. Nedir bu acý denilen ve hoþ olmayan duygu.Esasýnda dünyaya gelmemiz bile bir acý deðil mi? Düþünsenize, “ekmek elden su gölden” bir sývýnýn içinde yüzüyorsunuz. Burada; daha doðmadan öncesinde ki annenizin karnýndaki halinizden bahsetmeye çalýþýyorum. Karanlýk, sessiz bir ortam, acýkma gibi bir duygu yok, anneniz sizin için yada kendisi için her yediðini siz zaten alýyorsunuz. Ortamýn sýcaklýðý 36,5 C. Kýþ olmuþ, yaz olmuþ kimin umurunda. 

Ama bir anda bir deprem olur gibi kasýlmalar baþlýyor. Birileri sizi dýþarýya doðru itiyor. Aniden çýrýl çýplak en iyi þartla 22 C olan bir ortama çýkýyorsunuz.Ortam çok aydýnlýk.Birileri baðýrýyor üstüne üstelik bu kadar yetmiyormuþ gibi neden olduðunu anlayamadýðýnýz bir þekilde kalçalarýnýza vuruluyor. Sanki bu gelinen yer acý çekmek için gelinen bir yer olarak algýlýyorsunuz.Esasýnda doðumumuz bile bir acý, dünyaya ilk geliþ halimizde ilk tanýþtýðýmýz duygudur acý. Siz hiç hayatýnýzda gülerek doðan bir tek bebek gördünüz yada duydunuz mu? 

Otto Rank’in söylediði ve savunduðu bu tez psikiyatri de uzun yýllar tartýþýlmýþ ve hala tartýþýlmaktadýr. Bu yüzdendir ki hayatta hiç unutamadýðýmýz yada beynimize adeta kazýnmýþ duygular, hiç beklemediðimiz anlarda baþýmýza gelen olaylar neticesinde yer etmektedir içimize. Bu ilk duyguda, hayatta hem ilk, hemde hiç beklenmedik anda baþýmýza geldiði için unutulamamaktadýr. Hep kaçýnýlmaktadýr. Zaman içerisinde hep kaçýndýðýnýz þey karþýnýza çýkmaktadýr. Bazen en yakýnýnýz tarafýndan bu acý size verilmektedir. Daha mutluluk nedir bilmeden, gülmek nedir bilmeden, acýlar bizlere en yakýnlarýmýz tarafýndan yaþatýlarak öðretilmektedir. Baðýran bir anne yada baba, sevilmediðini düþünen bir çocuk, baþaramamak, arkadaþlarý arasýna alýnmamak, kýz yada erkek arkadaþý tarafýndan terk edilmek vb. Bu liste sayfalarca uzatýlabilir. Baþarýlý olan kiþiler acýlardan ders alanlardýr. Ama bu hayatta çoðu þeyi kontrol edebileceklerimiz gibi edemediklerimizde bulunmaktadýr. Sevdiðimiz birisinin ölümünü ne kadar engelleyebiliriz. Bunlar yaþanýlacaktýr. Bunlar deðiþtiremeyeceklerimizden. Ama bana bazen geliyorlar. Hayatlarý hep ýzdýrap. Bu kadar da olur mu dedirten türden? Kendi meslek yaþantýmda dürtüleri ile hareket eden ve acýlardan ders almamýþ olan kiþilerin hep acý çektiðini görmekteyim. Bazý þeyler içinde çok medyum olmaya gerek olmadýðýný düþünmekteyim. Acý çekebileceðimizi bile bile bazý olaylara girmiyorsak ve sonuçta “Az kalsýn korktuðum þey baþýma geliyordu, aklýmý seveyim” dedirten olaylarýn, esasýnda daha önce acýlardan aldýðýmýz dersler neticesinde baþýmýza gelmediðini bilmemiz gerekir. Acý, esasýnda mantýklý düþünürsek yararlý bir olaydýr. Eðer bugün acý olmasaydý , “ iþten eve geldiðinizde pijamanýzý giymeye kalkýþtýðýnýzda “Aaaaa! Sol bacaðýmýn yarýsý yok. Bir yerde kopmuþ olmalý.Acaba asansör kapýsýna mý kaptýrdým yoksa bunun komþunun dobermaný ile bir ilgisi var mý? Bu akþam, yürüyüþümde bir tuhaflýk olduðunu fark etmiþtim” diyebilirdiniz. Neden elimizi hiç sýcak bir sobaya dokunmayýz, yada dumanlar çýkan bir suyun altýna kendimizi atmayýz da hep acý çektiren kiþileri yaný baþýmýzda buluruz. Herhalde yeteri kadar sýcak bir soba kadar canýmýzý acýtmamýþ yada yeteri kadar ders almamýþýz olsa gerek.

Aþk, insanlara mutluluðu tattýran en önemli duygularýn baþýnda geliyor. Ancak aþký yaþamak ne kadar güzel olursa olsun, onu kaybetmek de mümkündür, terk edilmek de. Zaten etrafýmýza þöyle bir baktýðýmýzda gözü yaþlý bir çok kadýn ya da erkeðe rastlamamýzýn en büyük nedeni de budur. Zamanýnda hepsi, gerçek aþký bulduðunu zannederek ona tutunduðu ve bu insanlarýn gün gelip de ellerindeki aþký kaybettiklerini gördüklerinde ‘elde var sýfýr’ ile yüzleþmiþler ve üzülmüþlerdir. Uzun süreli iliþkilerde günlük hayatýn tüm alýþkanlýklarý paylaþýlýr. Ýki aþýk olmanýn yaný sýra ayný zamanda iyi bir iki dost ve hayat arkadaþý haline gelinir. Kiþinin yaþamýnýn büyük bir bölümü haline gelmeye baþlayan böylesi bir iliþkinin kaybý ise sadece bir aþk iliþkisinin deðil, hem sevgilinin hem de yegane yol arkadaþýnýn kaybýdýr ve kiþide onarýlmasý zor yaralar açabilir. Özellikle böylesi iliþkilerin sonlanmasýndan sonra kiþi, ‘kayýp duygusu’nu çok daha derin yaþar. Üstelik çoðu iliþki ise sevgi tükendiði için bitmez. Sevgi devam ettiði halde terk edilmek ise ayrýlýk acýsýný arttýrýr. Çünkü burada ayrýlan kiþi ayrýca istenilmemek gibi en önemli deðersizlik duygusuna neden olan ayrý bir kavramada katlanmak zorundadýr. Beraber olunan kiþi ile olan beraberlik ne kadar güzel, ne kadar özel ise kaybetmek ve buna katlanmakta o kadar güç olmaktadýr. Esasýnda bunun bir baðýmlýlýk ve alýþkanlýk olduðunu kiþi ancak kaybettikten sonra anlar. Ayrýlýðýn ardýndaki ilk günleri daha zor geçmektedir. Ama zamanla onsuzda olunabileceðini görmek kiþide ayrý bir güven duygusunun doðmasýna neden olur. Sonuçta aþk, kiþinin kendi canýný düþünmeden vereceði, yani dünyada en önemli duygu olan ben duygusunun ötesine geçen bir duygudur. Peki bunu çevrenizde kimin için yapardýnýz??? Sanki cevaplarýnýzý duyar gibiyim... Evet bende hayatta bunu tek bir varlýk için yapardým. Ýþte gerçek aþk bu... Hayatta Allah kimseye evlat acýsý vermesin ama bana baþvuran danýþanlarýmdan gördüðüm ve öðrendiðim ona bile zamanla alýþýldýðý. Koþulsuz sevgiyi, beklentiyi, emeði, duygusal paylaþýmý, gözlerindeki parýltýyý, saf sevgiyi kimden görüyor yada hissediyorsak ondan ayrýlmak o kadar güç olmaktadýr. Belki de bu yüzden bu ufak varlýklara aþýðýz.

Peki ikili iliþkilerdeki aþk kavramý bitince ne olmakta??? Hep ayrýlýkta neler yapýlmasý gerektiði konuþulur. En büyük aþklarda bir gün bitebilir. Birisi bir gün gelir ve “artýk sana karþý benim aþkým bitti” diyebilir. Yani her duygu yaþanarak biter. Ayrýlýkta ortaya çýkan üzüntülerde yaþanarak biter.Yani bir kiþi bir iliþkinin bittiðini idrak edene kadar hep bir umutla bir gün onun döneceðini düþünür. Ne zaman ki hiç umudu kalmaz, iþte o gün ayrýlýða alýþmaya baþlar. Bu bir süreçtir ve bu süreç o kiþi ile olan yaþadýðý iliþkinin kalitesi ve kendi kiþilik yapýsý ile çok alakalýdýr. Yine; ayrýlýk sonrasý dönemde dikkat edilmesi gereken noktalarýn baþýnda alkol ve uyarýcý gibi maddelerden olabildiðince uzak durulmasý ve uzman bir hekime danýþýlmadan herhangi bir ilaç kullanmamasý gerekir. Bunun yanýnda yakýn dostlarla dertleþmek, iþ veya hobilere daha fazla vakit ayýrmak ve günlük hayata geri dönmeye çalýþmak gerekir. O kiþi ile paylaþtýklarýnýzý zamanla tek baþýna yada baþka bir kiþi ile de yaþadýðýnýzý gördüðünüzde artýk, onunla gidilen yerler, sinemalar, içilen kahveler sadece ayrýldýðýmýz kiþiyle olan anýlarýmýzý süslemeyecektir.Sevginin insana yakýþýr taraflarýndan birisi de; o kiþiyi yitirdikten sonra bunun yasýný tutabilmek, hatta doya doya aðlayabilmektir. Ama maalesef ayrýlýk yaþandýktan sonra insanlarýn içine düþtüðü en büyük yanýlgýlardan bir tanesi de ‘çivi çiviyi söker’ mantýðýdýr. Genellikle yalnýz kalmaktan korkan kiþilerin baþka biriyle avunma isteðiyle veya çevreye karþý terk edilmiþliðin ezikliðinden kurtulmak için yapýlan bu eylem, aslýnda aþkýn doðasýna aykýrýdýr. Kaybedilen bir sevginin yasýný tutmadan baþka bir iliþkiye girmek, aslýnda bir sonraki iliþkide yaþanabilecek problemlere davetiye çýkartmaktan baþka bir iþe yaramaz. Çünkü ayrýlýðýn hakkýyla yaþanmasý, kiþinin daha sonra yaþayacaðý iliþkilerin de daha saðlýklý olmasýna neden olmaktadýr. Çünkü ayrýlýktan gerekli ders ve olgunluðu çýkartamayan kiþi, geride kalan iliþkisinin tüm zaaflarýný da üzerinde, dolayýsýyla da yeni iliþkisinde de taþýmaya devam etmektedir. 

Sevdiklerinizle mutlu bir Pazar geçirmeniz dileðiyle. Eðer hala, nerdeeee! diyorsanýz.Muhakkak sizi seven birisi vardýr. Kimse yoksa sadece aynaya bakýn ama lütfen sevgi dolu gözlerle bakýn, iþte o zaman sizi seven kiþiyi göreceksinizdir. 

Acý çekmek hepimizin kaçýndýðý bir davranýþtýr.Ama, çevrenizde muhakkak acý çekmekten hoþlanan birileri de vardýr. Nedir bu acý denilen ve hoþ olmayan duygu.Esasýnda dünyaya gelmemiz bile bir acý deðil mi? Düþünsenize, “ekmek elden su gölden” bir sývýnýn içinde yüzüyorsunuz. Burada; daha doðmadan öncesinde ki annenizin karnýndaki halinizden bahsetmeye çalýþýyorum. Karanlýk, sessiz bir ortam, acýkma gibi bir duygu yok, anneniz sizin için yada kendisi için her yediðini siz zaten alýyorsunuz. Ortamýn sýcaklýðý 36,5 C. Kýþ olmuþ, yaz olmuþ kimin umurunda. 

Ama bir anda bir deprem olur gibi kasýlmalar baþlýyor. Birileri sizi dýþarýya doðru itiyor. Aniden çýrýl çýplak en iyi þartla 22 C olan bir ortama çýkýyorsunuz.Ortam çok aydýnlýk.Birileri baðýrýyor üstüne üstelik bu kadar yetmiyormuþ gibi neden olduðunu anlayamadýðýnýz bir þekilde kalçalarýnýza vuruluyor. Sanki bu gelinen yer acý çekmek için gelinen bir yer olarak algýlýyorsunuz.Esasýnda doðumumuz bile bir acý, dünyaya ilk geliþ halimizde ilk tanýþtýðýmýz duygudur acý. Siz hiç hayatýnýzda gülerek doðan bir tek bebek gördünüz yada duydunuz mu? 

Otto Rank’in söylediði ve savunduðu bu tez psikiyatri de uzun yýllar tartýþýlmýþ ve hala tartýþýlmaktadýr. Bu yüzdendir ki hayatta hiç unutamadýðýmýz yada beynimize adeta kazýnmýþ duygular, hiç beklemediðimiz anlarda baþýmýza gelen olaylar neticesinde yer etmektedir içimize. Bu ilk duyguda, hayatta hem ilk, hemde hiç beklenmedik anda baþýmýza geldiði için unutulamamaktadýr. Hep kaçýnýlmaktadýr. Zaman içerisinde hep kaçýndýðýnýz þey karþýnýza çýkmaktadýr. Bazen en yakýnýnýz tarafýndan bu acý size verilmektedir. Daha mutluluk nedir bilmeden, gülmek nedir bilmeden, acýlar bizlere en yakýnlarýmýz tarafýndan yaþatýlarak öðretilmektedir. Baðýran bir anne yada baba, sevilmediðini düþünen bir çocuk, baþaramamak, arkadaþlarý arasýna alýnmamak, kýz yada erkek arkadaþý tarafýndan terk edilmek vb. Bu liste sayfalarca uzatýlabilir. Baþarýlý olan kiþiler acýlardan ders alanlardýr. Ama bu hayatta çoðu þeyi kontrol edebileceklerimiz gibi edemediklerimizde bulunmaktadýr. Sevdiðimiz birisinin ölümünü ne kadar engelleyebiliriz. Bunlar yaþanýlacaktýr. Bunlar deðiþtiremeyeceklerimizden. Ama bana bazen geliyorlar. Hayatlarý hep ýzdýrap. Bu kadar da olur mu dedirten türden? Kendi meslek yaþantýmda dürtüleri ile hareket eden ve acýlardan ders almamýþ olan kiþilerin hep acý çektiðini görmekteyim. Bazý þeyler içinde çok medyum olmaya gerek olmadýðýný düþünmekteyim. Acý çekebileceðimizi bile bile bazý olaylara girmiyorsak ve sonuçta “Az kalsýn korktuðum þey baþýma geliyordu, aklýmý seveyim” dedirten olaylarýn, esasýnda daha önce acýlardan aldýðýmýz dersler neticesinde baþýmýza gelmediðini bilmemiz gerekir. Acý, esasýnda mantýklý düþünürsek yararlý bir olaydýr. Eðer bugün acý olmasaydý , “ iþten eve geldiðinizde pijamanýzý giymeye kalkýþtýðýnýzda “Aaaaa! Sol bacaðýmýn yarýsý yok. Bir yerde kopmuþ olmalý.Acaba asansör kapýsýna mý kaptýrdým yoksa bunun komþunun dobermaný ile bir ilgisi var mý? Bu akþam, yürüyüþümde bir tuhaflýk olduðunu fark etmiþtim” diyebilirdiniz. Neden elimizi hiç sýcak bir sobaya dokunmayýz, yada dumanlar çýkan bir suyun altýna kendimizi atmayýz da hep acý çektiren kiþileri yaný baþýmýzda buluruz. Herhalde yeteri kadar sýcak bir soba kadar canýmýzý acýtmamýþ yada yeteri kadar ders almamýþýz olsa gerek.

Aþk, insanlara mutluluðu tattýran en önemli duygularýn baþýnda geliyor. Ancak aþký yaþamak ne kadar güzel olursa olsun, onu kaybetmek de mümkündür, terk edilmek de. Zaten etrafýmýza þöyle bir baktýðýmýzda gözü yaþlý bir çok kadýn ya da erkeðe rastlamamýzýn en büyük nedeni de budur. Zamanýnda hepsi, gerçek aþký bulduðunu zannederek ona tutunduðu ve bu insanlarýn gün gelip de ellerindeki aþký kaybettiklerini gördüklerinde ‘elde var sýfýr’ ile yüzleþmiþler ve üzülmüþlerdir. Uzun süreli iliþkilerde günlük hayatýn tüm alýþkanlýklarý paylaþýlýr. Ýki aþýk olmanýn yaný sýra ayný zamanda iyi bir iki dost ve hayat arkadaþý haline gelinir. Kiþinin yaþamýnýn büyük bir bölümü haline gelmeye baþlayan böylesi bir iliþkinin kaybý ise sadece bir aþk iliþkisinin deðil, hem sevgilinin hem de yegane yol arkadaþýnýn kaybýdýr ve kiþide onarýlmasý zor yaralar açabilir. Özellikle böylesi iliþkilerin sonlanmasýndan sonra kiþi, ‘kayýp duygusu’nu çok daha derin yaþar. Üstelik çoðu iliþki ise sevgi tükendiði için bitmez. Sevgi devam ettiði halde terk edilmek ise ayrýlýk acýsýný arttýrýr. Çünkü burada ayrýlan kiþi ayrýca istenilmemek gibi en önemli deðersizlik duygusuna neden olan ayrý bir kavramada katlanmak zorundadýr. Beraber olunan kiþi ile olan beraberlik ne kadar güzel, ne kadar özel ise kaybetmek ve buna katlanmakta o kadar güç olmaktadýr. Esasýnda bunun bir baðýmlýlýk ve alýþkanlýk olduðunu kiþi ancak kaybettikten sonra anlar. Ayrýlýðýn ardýndaki ilk günleri daha zor geçmektedir. Ama zamanla onsuzda olunabileceðini görmek kiþide ayrý bir güven duygusunun doðmasýna neden olur. Sonuçta aþk, kiþinin kendi canýný düþünmeden vereceði, yani dünyada en önemli duygu olan ben duygusunun ötesine geçen bir duygudur. Peki bunu çevrenizde kimin için yapardýnýz??? Sanki cevaplarýnýzý duyar gibiyim... Evet bende hayatta bunu tek bir varlýk için yapardým. Ýþte gerçek aþk bu... Hayatta Allah kimseye evlat acýsý vermesin ama bana baþvuran danýþanlarýmdan gördüðüm ve öðrendiðim ona bile zamanla alýþýldýðý. Koþulsuz sevgiyi, beklentiyi, emeði, duygusal paylaþýmý, gözlerindeki parýltýyý, saf sevgiyi kimden görüyor yada hissediyorsak ondan ayrýlmak o kadar güç olmaktadýr. Belki de bu yüzden bu ufak varlýklara aþýðýz.

Peki ikili iliþkilerdeki aþk kavramý bitince ne olmakta??? Hep ayrýlýkta neler yapýlmasý gerektiði konuþulur. En büyük aþklarda bir gün bitebilir. Birisi bir gün gelir ve “artýk sana karþý benim aþkým bitti” diyebilir. Yani her duygu yaþanarak biter. Ayrýlýkta ortaya çýkan üzüntülerde yaþanarak biter.Yani bir kiþi bir iliþkinin bittiðini idrak edene kadar hep bir umutla bir gün onun döneceðini düþünür. Ne zaman ki hiç umudu kalmaz, iþte o gün ayrýlýða alýþmaya baþlar. Bu bir süreçtir ve bu süreç o kiþi ile olan yaþadýðý iliþkinin kalitesi ve kendi kiþilik yapýsý ile çok alakalýdýr. Yine; ayrýlýk sonrasý dönemde dikkat edilmesi gereken noktalarýn baþýnda alkol ve uyarýcý gibi maddelerden olabildiðince uzak durulmasý ve uzman bir hekime danýþýlmadan herhangi bir ilaç kullanmamasý gerekir. Bunun yanýnda yakýn dostlarla dertleþmek, iþ veya hobilere daha fazla vakit ayýrmak ve günlük hayata geri dönmeye çalýþmak gerekir. O kiþi ile paylaþtýklarýnýzý zamanla tek baþýna yada baþka bir kiþi ile de yaþadýðýnýzý gördüðünüzde artýk, onunla gidilen yerler, sinemalar, içilen kahveler sadece ayrýldýðýmýz kiþiyle olan anýlarýmýzý süslemeyecektir.Sevginin insana yakýþýr taraflarýndan birisi de; o kiþiyi yitirdikten sonra bunun yasýný tutabilmek, hatta doya doya aðlayabilmektir. Ama maalesef ayrýlýk yaþandýktan sonra insanlarýn içine düþtüðü en büyük yanýlgýlardan bir tanesi de ‘çivi çiviyi söker’ mantýðýdýr. Genellikle yalnýz kalmaktan korkan kiþilerin baþka biriyle avunma isteðiyle veya çevreye karþý terk edilmiþliðin ezikliðinden kurtulmak için yapýlan bu eylem, aslýnda aþkýn doðasýna aykýrýdýr. Kaybedilen bir sevginin yasýný tutmadan baþka bir iliþkiye girmek, aslýnda bir sonraki iliþkide yaþanabilecek problemlere davetiye çýkartmaktan baþka bir iþe yaramaz. Çünkü ayrýlýðýn hakkýyla yaþanmasý, kiþinin daha sonra yaþayacaðý iliþkilerin de daha saðlýklý olmasýna neden olmaktadýr. Çünkü ayrýlýktan gerekli ders ve olgunluðu çýkartamayan kiþi, geride kalan iliþkisinin tüm zaaflarýný da üzerinde, dolayýsýyla da yeni iliþkisinde de taþýmaya devam etmektedir. 

Sevdiklerinizle mutlu bir Pazar geçirmeniz dileðiyle. Eðer hala, nerdeeee! diyorsanýz.Muhakkak sizi seven birisi vardýr. Kimse yoksa sadece aynaya bakýn ama lütfen sevgi dolu gözlerle bakýn, iþte o zaman sizi seven kiþiyi göreceksinizdir.