Panik Bozukluk, son yýllarda sýkça rastlanýlan bir hastalýk olarak karþýmýza çýkmaktadýr. En önemli özelliði ise kiþinin hiç beklemediði bir anda, hiçbir sýkýntýsý yok iken birden ortaya çýkmasýdýr.Kiþinin göðsünde bir aðrý yada baþ dönmesi gibi bir belirti ile baþlar ve ardýndan çarpýntý, titreme, terleme, üþüme, sýcak basmasý, mide bulantýsý, kolunda uyuþma olur. Kiþi boðulacaðýný düþünerek yoðun bir sýkýntý ile pencerelere koþar. Buda yetmeyince kendisini herhangi bir hastanenin acil servisinde bulur. En önemlisi ise bundan sonra baþlayacak dönemdir. Yapýlan incelemeler neticesinde organik (fiziksel) bir bulguya rastlanmadýðý söylendiðinde hasta buna inanmaz ve doktor doktor gezmeye baþlar. Hep sonuçlarý ayný yada buna benzer açýklamalar ile karþýlaþýr.” Sizin hiçbir þeyiniz yok” Kiþi kendi kendisine sorar: “ O zaman benim bu yaþadýðým neydi? “

Panik Atak hastasýnýn en önemli sýkýntýsý, bu ataðýn ne zaman geleceðini bilemediði için her an atak olacakmýþ gibi endiþe duymasýdýr. Týpký bir mayýn tarlasýnda yürüyüpte her adým attýðýnda patlama olacakmýþ diye endiþe duymasý gibi bir þeydir bu durum. Kiþi ve çevresi hayatýný buna göre organize etmeye baþlar. Evde yalnýz kalmaktan çekinebilir. Yalnýz kalmamak için veya bu atak geldiðinde birilerinin kendisine yardým edebilmesi için çevresine verici olmaya baþlar. Hasta artýk hayatýný kontrol edemez , hastalýk kiþinin hayatýný kontrol etmeye baþlar. Bu hastalýk nedeni ile kiþiler arasý iliþkileri, iþ ve aile düzeninde bozulmalar baþlar. Panik ataðý bir depreme de benzetebiliriz. Deprem de týpký panik ataðý gibi; ortada görülen hiçbir neden yokken, herhangi bir anda,herhangi bir yerde ve ani olarak ortaya çýkar. Deprem olduktan sonrada insanlar tekrar olursa endiþesi yaþarlar. Panik atakta týpký deprem gibi tekrarlayýcý özelliktedir. Ülkemizde olan depremlerden sonrada sýkça duyduðumuz bir slogan vardý, o da “deprem insaný öldürmez,binalar öldürür”. Ayný þekilde panik ataðý da insaný öldürmez; ancak atak sýrasýnda ne yapacaðýný bilmek, hastalýðýn tedavisinde çok önemlidir. Panik Atak, 5-10 dakika veya 20-30 dakika ya da ender olarak bir saat sürebilir. Panik ataðý ile baþvuran hastalar, korkusunu genellikle þiddetli olarak tanýmlar ve kontrolünü kaybedeceðini, çýldýracaðýný ya da öleceðini düþündüðünü söyler. 

Tedavide; günde bir kere alýnan ve kiþiye yan etkisi olmayan ilaç tedavileri ve psikoterapi ile düzelebilen bir hastalýktýr. Son zamanlarda yaptýðýmýz biliþsel davranýþçý terapi yöntemi ile daha kýsa süre ilaç kullanarak yada kullanmaya gerek kalmadan tedavi edilen panik bozukluk, korkulacak bir hastalýk olmaktan çýkmýþtýr. Korkmayýn demeyi çok isterdim ama bunun size söylenecek en son kelime olduðunu da çok iyi biliyorum. Þimdilik, sadece doktorunuz ile el ele verdiðinizde rahatça aþabileceðiniz bir hastalýk olduðunu bilmeniz yeterli.

Panik Bozukluk rahatsýzlýðýnda kiþiler nasýl oluyor da bu bulgularý yaþýyorlar. Öncelikle bu rahatsýzlýða etken olan en önemli unsur, kiþinin bedeninde olan doðal bir belirtiyi( çarpýntý, baþ dönmesi, gaz sancýsýný vb) ya da düþünceyi, ciddi bir hastalýðýn ilk belirtisi ya da kontrolünü kaybedeceði þeklinde bir düþünceye kapýlarak kiþinin yoðun bir korku nöbeti geçirmesidir. Peki! korku hayatýmýzda hiç mi olmamalýdýr? Asla! Çünkü korku da, üzüntü, sevinç gibi bir duygumuzdur. Eðer bugün insanlarda korku olmasaydý herhalde herkese bir gün yollarda karþýdan karþýya geçerken araba çarpardý. Yani korku bizim fiziksel bütünlüðümüzü saðlayan bir duygudur. Peki, kimler korkmaz? Hiç hayatýnýzda yolda araba ile yolculuk yaparken karþýdan karþýya geçmekte olan ve bir saða bir sola sallanarak arabalarýn üzerine üzerine giden bir kiþiye rastladýnýz mý? Sizce bu kiþi neden böyle davranýyordur? Elbette haklýsýnýz bu kiþi alkol almýþtýr. O zaman alkol alan kiþilerde güvenin artmasý, korkunun azalmasýna, oda kiþinin hayatýnda risklere neden olmaktadýr. Zaten bu yüzden de alkol alanlarda bu kadar fazla trafik kazasýna bu nedenle rastlanýlmaktadýr. Peki korkunun ne kadarý normal, ne kadarý anormal sayýlmalýdýr? Eðer bir kiþi gökdelenin tepesinde iken bir korku hissediyorsa bu doðaldýr. Çünkü bu korku, kiþinin daha da dikkatli olarak aþaðýya düþmesini engellemektedir. Ama ayný kiþi aþaðýya indiðinde beþ santimetrelik bir kaldýrýmda iken hala ayný korkuyu hissediyorsa ve bu korku, kiþinin hayatýnda kýsýtlamalara ve kaçýnmalara yol açýyor ise iþte o zaman tedavi gerektirir. 

Panik Bozukluðu geçiren kiþiler, zaman içerisinde hayatlarýnda kýsýtlamalara, kaçýnmalara ve insanlara muhtaç bir hayat yaþamaya baþlarlar. Sanki uçsuz bucaksýz bir mayýn tarlasýnda yürürken her attýðý adýmda “Ya þimdi patlarsa” þeklinde bir kaygý yaþarlar. Bu þekilde bir hayat kiþiye ne kadar zevk verirse iþte panik bozukluk hastalarýda bu hayattan bu kadar zevk almaktadýrlar. Bu hastalýðýn terapileri ile ilgilendiðimden çok sayýda terapiye aldýðým hastam var. Onlardan sýk sýk duyduðum bir söz vardýr. “Bu hastalýðý çeken bilir doktor bey! Allah düþmanýmýn bile baþýna vermesin.” derler. Bu nedenle en azýndan onlara yardým olsun diye þu cümleyi asla söylemeyin. “Ne var caným korkacak! Korkunun üzerine gideceksin”. Bu kiþiler kusura bakmayýn ama inanýn bunu düþünecek kadar benden de, sizlerden de daha zekiler.Bu cümle sadece onlarýn kendilerini daha da yalnýz ve anlaþýlmamýþ hissetmelerine neden olacaktýr. Mutlu bir Pazar günü geçirmeniz dileðiyle. 

Saðlýcakla Kalýn…

NOT: Bu yazý sabah gazetesinde yayýnlanmýþtýr.

Panik Bozukluk, son yýllarda sýkça rastlanýlan bir hastalýk olarak karþýmýza çýkmaktadýr. En önemli özelliði ise kiþinin hiç beklemediði bir anda, hiçbir sýkýntýsý yok iken birden ortaya çýkmasýdýr.Kiþinin göðsünde bir aðrý yada baþ dönmesi gibi bir belirti ile baþlar ve ardýndan çarpýntý, titreme, terleme, üþüme, sýcak basmasý, mide bulantýsý, kolunda uyuþma olur. Kiþi boðulacaðýný düþünerek yoðun bir sýkýntý ile pencerelere koþar. Buda yetmeyince kendisini herhangi bir hastanenin acil servisinde bulur. En önemlisi ise bundan sonra baþlayacak dönemdir. Yapýlan incelemeler neticesinde organik (fiziksel) bir bulguya rastlanmadýðý söylendiðinde hasta buna inanmaz ve doktor doktor gezmeye baþlar. Hep sonuçlarý ayný yada buna benzer açýklamalar ile karþýlaþýr.” Sizin hiçbir þeyiniz yok” Kiþi kendi kendisine sorar: “ O zaman benim bu yaþadýðým neydi? “

Panik Atak hastasýnýn en önemli sýkýntýsý, bu ataðýn ne zaman geleceðini bilemediði için her an atak olacakmýþ gibi endiþe duymasýdýr. Týpký bir mayýn tarlasýnda yürüyüpte her adým attýðýnda patlama olacakmýþ diye endiþe duymasý gibi bir þeydir bu durum. Kiþi ve çevresi hayatýný buna göre organize etmeye baþlar. Evde yalnýz kalmaktan çekinebilir. Yalnýz kalmamak için veya bu atak geldiðinde birilerinin kendisine yardým edebilmesi için çevresine verici olmaya baþlar. Hasta artýk hayatýný kontrol edemez , hastalýk kiþinin hayatýný kontrol etmeye baþlar. Bu hastalýk nedeni ile kiþiler arasý iliþkileri, iþ ve aile düzeninde bozulmalar baþlar. Panik ataðý bir depreme de benzetebiliriz. Deprem de týpký panik ataðý gibi; ortada görülen hiçbir neden yokken, herhangi bir anda,herhangi bir yerde ve ani olarak ortaya çýkar. Deprem olduktan sonrada insanlar tekrar olursa endiþesi yaþarlar. Panik atakta týpký deprem gibi tekrarlayýcý özelliktedir. Ülkemizde olan depremlerden sonrada sýkça duyduðumuz bir slogan vardý, o da “deprem insaný öldürmez,binalar öldürür”. Ayný þekilde panik ataðý da insaný öldürmez; ancak atak sýrasýnda ne yapacaðýný bilmek, hastalýðýn tedavisinde çok önemlidir. Panik Atak, 5-10 dakika veya 20-30 dakika ya da ender olarak bir saat sürebilir. Panik ataðý ile baþvuran hastalar, korkusunu genellikle þiddetli olarak tanýmlar ve kontrolünü kaybedeceðini, çýldýracaðýný ya da öleceðini düþündüðünü söyler. 

Tedavide; günde bir kere alýnan ve kiþiye yan etkisi olmayan ilaç tedavileri ve psikoterapi ile düzelebilen bir hastalýktýr. Son zamanlarda yaptýðýmýz biliþsel davranýþçý terapi yöntemi ile daha kýsa süre ilaç kullanarak yada kullanmaya gerek kalmadan tedavi edilen panik bozukluk, korkulacak bir hastalýk olmaktan çýkmýþtýr. Korkmayýn demeyi çok isterdim ama bunun size söylenecek en son kelime olduðunu da çok iyi biliyorum. Þimdilik, sadece doktorunuz ile el ele verdiðinizde rahatça aþabileceðiniz bir hastalýk olduðunu bilmeniz yeterli.

Panik Bozukluk rahatsýzlýðýnda kiþiler nasýl oluyor da bu bulgularý yaþýyorlar. Öncelikle bu rahatsýzlýða etken olan en önemli unsur, kiþinin bedeninde olan doðal bir belirtiyi( çarpýntý, baþ dönmesi, gaz sancýsýný vb) ya da düþünceyi, ciddi bir hastalýðýn ilk belirtisi ya da kontrolünü kaybedeceði þeklinde bir düþünceye kapýlarak kiþinin yoðun bir korku nöbeti geçirmesidir. Peki! korku hayatýmýzda hiç mi olmamalýdýr? Asla! Çünkü korku da, üzüntü, sevinç gibi bir duygumuzdur. Eðer bugün insanlarda korku olmasaydý herhalde herkese bir gün yollarda karþýdan karþýya geçerken araba çarpardý. Yani korku bizim fiziksel bütünlüðümüzü saðlayan bir duygudur. Peki, kimler korkmaz? Hiç hayatýnýzda yolda araba ile yolculuk yaparken karþýdan karþýya geçmekte olan ve bir saða bir sola sallanarak arabalarýn üzerine üzerine giden bir kiþiye rastladýnýz mý? Sizce bu kiþi neden böyle davranýyordur? Elbette haklýsýnýz bu kiþi alkol almýþtýr. O zaman alkol alan kiþilerde güvenin artmasý, korkunun azalmasýna, oda kiþinin hayatýnda risklere neden olmaktadýr. Zaten bu yüzden de alkol alanlarda bu kadar fazla trafik kazasýna bu nedenle rastlanýlmaktadýr. Peki korkunun ne kadarý normal, ne kadarý anormal sayýlmalýdýr? Eðer bir kiþi gökdelenin tepesinde iken bir korku hissediyorsa bu doðaldýr. Çünkü bu korku, kiþinin daha da dikkatli olarak aþaðýya düþmesini engellemektedir. Ama ayný kiþi aþaðýya indiðinde beþ santimetrelik bir kaldýrýmda iken hala ayný korkuyu hissediyorsa ve bu korku, kiþinin hayatýnda kýsýtlamalara ve kaçýnmalara yol açýyor ise iþte o zaman tedavi gerektirir. 

Panik Bozukluðu geçiren kiþiler, zaman içerisinde hayatlarýnda kýsýtlamalara, kaçýnmalara ve insanlara muhtaç bir hayat yaþamaya baþlarlar. Sanki uçsuz bucaksýz bir mayýn tarlasýnda yürürken her attýðý adýmda “Ya þimdi patlarsa” þeklinde bir kaygý yaþarlar. Bu þekilde bir hayat kiþiye ne kadar zevk verirse iþte panik bozukluk hastalarýda bu hayattan bu kadar zevk almaktadýrlar. Bu hastalýðýn terapileri ile ilgilendiðimden çok sayýda terapiye aldýðým hastam var. Onlardan sýk sýk duyduðum bir söz vardýr. “Bu hastalýðý çeken bilir doktor bey! Allah düþmanýmýn bile baþýna vermesin.” derler. Bu nedenle en azýndan onlara yardým olsun diye þu cümleyi asla söylemeyin. “Ne var caným korkacak! Korkunun üzerine gideceksin”. Bu kiþiler kusura bakmayýn ama inanýn bunu düþünecek kadar benden de, sizlerden de daha zekiler.Bu cümle sadece onlarýn kendilerini daha da yalnýz ve anlaþýlmamýþ hissetmelerine neden olacaktýr. Mutlu bir Pazar günü geçirmeniz dileðiyle. 

Saðlýcakla Kalýn…

NOT: Bu yazý sabah gazetesinde yayýnlanmýþtýr.