Refleksoloji, bugün destekleyici ya da tamamlayýcý tedavi dediðimiz tedaviler arasýnda yer almaktadýr.

Refleksoloji sinir noktalarýný belirli tekniklerle uyarmanýn ortaya elektrokimyasal mesajlarý çýkardýðýný bununda nöronlarýn yardýmý ile ilgili organý uyardýðýný savunur.

Bunun yanýsýra psikolojide özellikle panik atak ve depresyon hastalýðýnýn tedavisinde destekleyici olarak uygulanmakta olup, baþta Rusya ve Amerika’daki engelliler üzerinde özellikle otistik ve spastik engelli çocuklar ile felçli hastalar olmak üzere birçok engel grubunda ciddi geliþmelerin ortaya çýkmasýna neden olmuþtur. 

Ayak ve el refleksolojisi belli noktalarýn manuel uyarýlarak vücuttaki sinirlerin ve kan dolaþýmýnýn uyarýlmasýdýr. En yaygýn uygulanan ise ayak refleksolojisidir. Stres belkide günümüz insanlarýnýn karþýlaþtýðý en temel sorundur. Bu sorunun sinir sistemimiz üzerindeki etkisi son yýllarda yapýlan araþtýrmalarla kanýtlanmýþ olup günlük hayatta yaþadýðýmýz birçok sorun buna dayalýdýr. Stres kan dolaþýmýný yavaþlatýr refleksoloji ise kan dolaþýmýný hýzlandýrarak vücudun besin almasýný ve toksin atýmýný hýzlandýrýr. Refleksoloji yaptýranlarýn baðýþýklýk sistemlerinin daha iyi çalýþtýðý özellikle kýþýn yaþanýlan soðuk algýnlýðý ve grip tarzý hastalýklara daha dirençli olduklarý araþtýrmalarla ve yaptýðýmýz çalýþmalarla sabittir. Düzenli refleksoloji yaptýran hastalarýmýzýn bu tip deneyimlerini bize aktarmalarý bizim için sürpriz deðildir.

 

Yaklaþýk on iki bin yýllýk bir geçmiþi olan refleksolojinin ilk uygulama yeri geleneksel týbbýn doðuþ ve uygulama yeri olan eski Çin ve Mýsýr’ dýr.

Tarihte Ýnka ve Çin medeniyeti migren, bel - boyun fýtýðý, troid ve mide rahatsýzlýklarý olmak üzere bütün nörolojik hastalýklarda bu yöntemi uygulamýþlardýr. Bunun yanýsýra refleksoloji terapisinin bireyi günlük stres ve anksiyeteden uzaklaþtýrýp rahatlattýðý bilinmektedir. Birde refleksolojinin eski insanlarýn maymun türlerinin davranýþlaný gözlemlemeleri ve bundan esinlenerek refleksolojiyi geliþtirdiklerini söylememiz gerekiyor zira maymun türlerinin bazýlarýnýn hem kendi hemde diðer maymunlarýn el ve ayak tabanlarýný ovuþturup kaþýdýklarý bilinen bir gerçekliktir…bugün bile bu görüntüleri bazý belgesellerde görebilirsiniz.

Bildiðimiz bugünkü refleks bölgeleri terapisi ile eski doðu basýnç noktasý masajý arasýndaki iliþki hala bilinmemektedir. Ancak bu iki bilim dalý arasýnda bir iliþki varmýþ gibi görünmektedir. bizler þahsen böyle bir þeyin söz konusu olduðu hissini taþýyoruz. Birçok kutsal kitapta ve anlatýda , ayaklarla ilgili gelenekler hakkýnda bazý pasajlar bulunmaktadýr. hatta kültürümüzde yaþayan ayak saðlýðýyla ilgili atasözleri ve deyiþler örnek gösterilebilir...  

Modern refleksolojinin tarihini araþtýrmak isteyen herkesin, Dr. William H. Fitzgerald ile baþlamasý gerektiðini düþünüyoruz. Zira doðuda geleneksel olarak hep varlýðýný sürdüren bu bilim batýya yada modern týbbýn merkezine bu doktor vasýtasýyla taþýndý. Dr. Fitzgerald 1917 yýlýnda “Bölge Therapy, or Relieving Pain At Home” isimli çok ilginç bir kitap yayýnlamýþtýr. Bu kitapta, deðiþik aletlerle birlikte aðrýlarý elleri ve parmaklarý ile azalttýðý hakkýndaki baþarýlarýndan bahsetmektedir.

Bu doktorun katýldýðý bir akþam yemeðinde tesadüfen, bir gazetede yüksek tonlarý artýk çýkaramadýðýný söyleyen bir meþhur konser ses sanatçýsý da bulunuyordu. Burada boðaz doktorlarýnýn bu rahatsýzlýðýn nedenini bulamadýklarý da yazýyordu. Dr. Fitzgerald bayan ses sanatçýsýna, onun parmaklarýna ve ayak parmaklarýna bakýp bakamayacaðýný sordu. Ýncelemesi bittikten sonra, sanatçýnýn yüksek tonlarý eskisi gibi çýkaramamasýnýn, sað ayak baþparmaðýndaki bir nasýr yerinden kaynaklandýðýný söyledi. Ýlgili bölgeye birkaç dakika basýnç uyguladýktan sonra þarkýcý büyük ayak parmaðýndaki acýnýn yok olduðunu söyledi. Bunun üzerine doktor kendisinden þu ricada bulundu. – ve ona þöyle dedi “Yüksek tonlarý çýkarmayý deneyin”. ordakiler bir mucizeye þahit olmuþlardý çünkü þarkýcý eskiden çýkardýðýndan iki nota daha yüksek sese ulaþmayý baþardý. Dr Fitzgerald Avrupa’da Viyana’da tahsil görmüþ ve iki yýl boyunca Londra Kulak, Burun, Boðaz Merkez Hastanesinde doktor olarak çalýþmýþtýr. 1902 yýlýnda, burun ve boðaz servisinde baþhekim iken, bölge terapisi ile tanýþtý. Aðrýlarý azaltmak için, parmaklarýn deðiþik kýsýmlarýna basýnç uyguladý, çok baþarýlý idi. Tohum atýlmýþtý artýk. Bugünkü refleks bölgeleri terapisinin temeli bu çalýþmalarla baþlamýþtýr .bu ilk Kitap týp dünyasýnda pek iz býrakmadý ve bazý doktorlarýn kitaplýklarýnda tozlanmaya býrakýldý. Bölge terapisi teorisinden büyülenen bir doktorun haricinde. 

Bu doktor, araþtýrýlmasý gereken gerçek bir imkanýn mevcut olduðunu gördü. Yanýnda çalýþan terapisti düþünce ve isteklerinin ortaðý yaptý. Tohum meyvesini vermeye baþlamýþtý.Bu doktorun adý Joe Shelby Riley, kendisi için çalýþan terapistin adý ise Eunice Ýngham idi. 

Dr. Riley, Dr. Fitzgerald’ýn yaptýðý iþlere büyük bir ilgi gösterdi, ancak aktif olarak bununla uðraþmadý. Terapist olarak çalýþtýðý için Eunice Ýngham da bölge terapisine ilgi duyuyordu. Teori hakkýnda birbirleriyle epey tartýþtýlar. Bu teori hakkýnda daha fazla bilgi edinme isteði ortaya çýktýðýnda bu durum Eunice Ýngham için adeta bir tutku haline geldi. Fitzgerald’ýn genellikle eller üzerinde yoðunlaþtýðýný biliyordu. Ancak madem ki ellerin bu tedaviye cevap verdiyse, vücudun diðer kýsýmlarýnýn da, örneðin daha hassas olan ayaklarýn da cevap verebileceðini düþünüyordu. Bu teoriyi Dr. Riley’e açmasýndan sonra 1930 yýlýnda onun teþviki ile ayak refleks bölgeleri terapisi teorisini geliþtirmeye baþladý. 

Ayaklarý incelemeye baþladý. Vücut anatomisi ile karþýlaþtýrýlabilen hassas yerler buldu. Ayak bölgelerini vücuttaki organlarla iliþkilendirerek tam olarak kaðýda döktü. Böylece, baþparmaðýný belli yerlere bastýrarak insanlarýn ayaklarýný tedavi etmeye baþladý. Ayaklarý inceledi ve sürekli olarak hassas bölgeleri aradý. Bu esnada Fitzgerald’ýn kitabýnda çizdiði temel vücut ve ayak resimlerini hatýrladý. Acýyý uyuþturmak için el ve ayaklarda lastik halkalar ve kýskaçlar kullanýlmasýnýn Dr. Fitzgerald tarafýndan tavsiye edildiðinin burada hatýrlatýlmasý önem taþýmaktadýr. Ancak Eunice Ýngham bu tavsiyeye uymamýþtýr. Baþparmaðý ve parmaklarý ile ayaktaki hassas yerleri bulmayý baþarmýþtý. 

Baþlangýçta çok deney yaptýðý bu metot, ayaktaki hassas yerleri bulmaktan ibaretti. Daha sonra buraya bir parça pamuk koyup, sardýktan sonra hastayý evine gönderiyordu. Bu sistem sayesinde refleks bölgeleri son derece uyarýlýyor ve tepki vermeleri saðlanýyordu. Ancak daha sonra bunu býraktý. Çünkü baþparmaðý ve parmaklarýný kullanarak bir tedavi edici etkinin saðlanmasý daha yararlý görünüyordu. 

Araþtýrmalarýný, oradaki küçük bir köydeki insanlarý tedavi ederek yaygýnlaþtýrmýþtý. Çevresinde sinirsel yada metabolik hastalýðý olan birçok hastanýn iyileþmesine vesile oldu, çalýþmalarý köyündeki birçok bronþit ve saman nezlesi nöbeti olan insanýn nöbetlerinin çok daha hafif geçmesini saðlamýþtý. Teorilerini heyecanla hastalarda uyguluyordu. Bu süreçte bölge teorisini dahada geliþtirerek açýklýyordu. 

Ýlginçtir ki, tedavileri esnasýnda çok aðýr olmayan vakalarda haftada birkaç kez yapýlan seanslarýn hastalar için yeterli olacaðýna kani olduðundan bahsediyordu. 

Conesus Lake’e geliþinin baþýndan beri, bu tedavilerin yararýndan o kadar emindi ki, saðlýk konusunda bir kitap yazmayý ve tüm yurtta seminerlere katýlmaya kararlýydý. Bunu da, o zamanlar ayak refleks bölgeleri tedavisinin etkili bir tedavi yöntemi olduðuna bizzat kani olan Dr. Riley’in rýzasý ile yaptý. 

1938 yýlýnda tüm deneyimlerini ve kanaatlerini ’Stories the Feet Can Tell’ isimli kitabýnda topladý. Bu kitap, bildiði diðer metotlarýn hepsinden daha etkili olduðunu kabul ettiði refleks bölgeleri terapisini daha geniþ kitlelere tanýtmasýna yardýmcý oldu. Bunun sonucunda birçok saðlýk seminerine davet edildi. Bunu takip eden ‘Stories the Feet Have Told” isimli ikinci kitabý ilk kitabý kadar popüler oldu.