Beyinde bazý özel hücrelerin seçici olarak ölmesi ile süre giden bir hastalýktýr. Hastalýkta beyin iletiþimde görev alan "dopamin" adlý maddede azalma veya tükenme olur. Bu hastalýk sýklýkla kendini orta yaþ sonrasýnda gösterir. Fakat özellikle irsi olan formlarý daha erken yaþlarda da ortaya çýkabilir.

Hastalýk bulgularý arasýnda en sýk rastlanýlan bulgu el veya ayakta titremedir. Bu titreme baþlangýçta sýklýkla tek taraflýdýr, yani ya sol ya da saðdadýr. Titreme özellikle hasta hiç birþey yapmazken yani istirahat halinde ortaya çýkar. "Hap yapar, para sayar" diye tarif edilen kendine özgü bir titreme þeklidir. Titreme dýþýnda hareketlerde yavaþlama olur, yürüme yavaþlar, hastalar öne bükük þekilde ellerini sallamadan yürümeye baþlar. 

Hastalarýn mimiklerinde azalma olur (Maske yüz) ve hastalar donuk donuk bakar. Motor bulgular verilen bu bulgular dýþýnda son zamanlarda daha iyi tanýmlanan motor dýþý bulgular da mevcuttur. Bunlar arasýnda uyku bozukluklarý (uyku sýrasýnda aþýrý hareket etme, baðýrma, çýðlýk atma...), zihinsel yeteneklerde bozulma (basit bir ilgisizlikten bunamaya kadar gidebilir), özellikle ayaða kalkýnca olan tansiyon düþüklüðü, göz kararmasý, çarpýntý, kabýzlýk, cinsel iþlev bozukluðu sayýlabilir.

Günümüzde Parkinson hastalýðýnýn hem tanýsýnda hem de tedavisinde önemli geliþmeler olmuþtur. Hastalýða yönelik yapýlan basit ameliyatlar, sürekli ilaç salýnýmý yapan pompalar, deriye yapýþtýrýlan ilaçlar, ince baðýrsakta çözünen ilaçlar bunlardan bazýlarýdýr. Tedavide esas olan eksik maddelerin yerine konmasýdýr. Hastalýktaki sorun "dopamin" eksikliði olduðundan bu madde bir þekilde beyinde tamamlanmalýdýr. Günümüzde bu yönde en güçlü ilaçlar L-Dopa denilen maddeyi içeren ilaçlardýr. Bunlar dýþýnda dopamin gibi davranan agonist diye tabir edilen ilaçlar da oldukça etkindir. Önemli olan hangi hastada hangi ilacýn hangi dozda ve ne þekilde kullanýlacaðýna karar vermektir.